وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ
wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).
E quande o Mosè o l’é vegnuo à (munajat) into momento ch’emmo stabilio e o Segnô o gh’aiva parlou (direttamente), (o Mosè) o l’à dito: «O mæ Segnô, comparisce (Ti mæximo) à mi coscì che pòsso veddete». (Allah) o l’à dito: «No saiæ bon de veddeme, ma ammia a montagna, s’a l’arresta into seu pòsto (comme pe-o sòlito) de seguo saiæ bon de veddeme». Coscì quande o seu Segnô o l’à revelou (A seu maestæ) a-a montagna, a montagna a l’é stæta destruta e o Musa o l’é cheito inconscio. Dòppo che o Mosè o s’é repiggiou a consciensa, o l’à dito: «Gloria à Ti, me pento à Ti e son o primmo à credde».