قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
(Mojžiš) sa opýtal: „Čo ťa k tomu podnietilo, ó, Sámíri?“
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
On (Samiri) odpovedal: „Viem niečo, čo oni nevedia, tak som vzal hrsť (zeme) zo šľapají proroka a hodil ju (do ohňa), čím ma zlákala moja túžba.“
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
Povedal (Mojžiš): „Choď! V živote (na tomto svete) môžeš (iba) povedať: ‚Nedotýkaj sa ma.‘ A určite dostaneš (trest), ktorý ti bol (v posmrtnom živote) sľúbený, ktorému sa nebudeš môcť vyhnúť, a pozri na svojho boha, ktorého stále uctievaš. Určite ho spálime a potom ho (jeho popol) rozptýlime do mora.