قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) ചോദിച്ചു: ഹേ സാമിരി, (ഇതിന്) നിന്നെ പ്രേരിപ്പിച്ചതെന്താണ്?
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
അദ്ദേഹം (സാമിരി) പറഞ്ഞു: "അവർക്ക് അറിയാത്ത ഒരു കാര്യം എനിക്കറിയാം. അങ്ങനെ ഞാൻ റസൂലിന്റെ കാൽപ്പാടുകളിൽ നിന്ന് ഒരുപിടി മണ്ണെടുത്ത് (തീയിലേക്ക്) എറിഞ്ഞു. അങ്ങനെ എന്റെ ആഗ്രഹം എന്നെ വശീകരിച്ചു."
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
അദ്ദേഹം (മൂസാ) പറഞ്ഞു: "നീ പോകൂ! എന്നാൽ (ഈ ലോകത്ത്) നിനക്ക് 'എന്നെ തൊടരുത്' എന്ന് മാത്രമേ പറയാൻ കഴിയൂ. തീർച്ചയായും (പരലോകത്ത്) വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടത് നിനക്ക് ലഭിക്കും, അതിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾക്ക് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയില്ല. നീ ഇപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്ന നിന്റെ ദൈവത്തെ നോക്കൂ. തീർച്ചയായും നാം അതിനെ ചുട്ടെരിക്കുകയും പിന്നീട് (അവന്റെ ചാരം) കടലിൽ വിതറുകയും ചെയ്യും.