قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
O (Moses) jụrụ, sị, "Gịnị mere i ji mee otú ahụ, Samiri?"
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
Ọ (Samiri) zara, sị, “Amaara m ihe ha na-amaghị, ya mere m weere obere ájá (n'ime) nzọụkwụ nke onyeozi wee tụba ya (n'ime ọkụ), nke a mere ka ọchịchọ m dọta uche m.”
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
O (Moses) sịrị, "Gaa! Ya mere, n'ezie, n'ụwa a, ị (nwere ike) ịsị, 'Emetụla m aka,'. Ị ga-enwetakwa ntaramahụhụ ahụ e kwere nkwa ya (n'oge ndụ mgbe a nwụsịrị) nke ị na-agaghị enwe ike izere, lee chi gị nke ị na-efe ofufe anya. Anyị ga-akpọ ya ọkụ n'ezie, mgbe ahụ anyị ga-efesa ya (ntụ ya) n'ime oké osimiri (gbasasịrị).