قَالَ فَمَا خَطْبُكَ يٰسَامِرِيُّ
qāla famā khaṭbuka yā sāmiriyy(u).
Eñ (Moizez) a lavaras, "Petra en deus lakaet ac'hanout da ober kement-se, o Samiri?"
قَالَ بَصُرْتُ بِمَا لَمْ يَبْصُرُوْا بِهٖ فَقَبَضْتُ قَبْضَةً مِّنْ اَثَرِ الرَّسُوْلِ فَنَبَذْتُهَا وَكَذٰلِكَ سَوَّلَتْ لِيْ نَفْسِيْ
qāla baṣurtu bimā lam yabṣurū bihī fa qabaḍtu qabḍatam min aṡarir-rasūli fa nabażtuhā wa każālika sawwalat lī nafsī.
Respont a reas (Samiri), "Gouzout a raen un dra bennak ha ne ouient ket, setu m'em eus kemeret un dornad (douar) eus roudoù ar c'hannad ha taolet em eus anezhañ (en tan), setu penaos em eus kendrec'het ma c'hoant."
قَالَ فَاذْهَبْ فَاِنَّ لَكَ فِى الْحَيٰوةِ اَنْ تَقُوْلَ لَا مِسَاسَۖ وَاِنَّ لَكَ مَوْعِدًا لَّنْ تُخْلَفَهٗۚ وَانْظُرْ اِلٰٓى اِلٰهِكَ الَّذِيْ ظَلْتَ عَلَيْهِ عَاكِفًا ۗ لَنُحَرِّقَنَّهٗ ثُمَّ لَنَنْسِفَنَّهٗ فِى الْيَمِّ نَسْفًا
qāla fażhab fa inna laka fil-ḥayāti an taqūla lā misās(a), wa inna laka mau‘idal lan tukhlafah(ū), wanẓur ilā ilāhikal-lażī ẓalta ‘alaihi ‘ākifā(n), lanuḥarriqannahū ṡumma lanansifannahū fil-yammi nasfā(n).
Lavaret en deus (Moizez) : « Kae ! Evel-se e gwirionez er vuhez (er bed-mañ) ne c'hellit ket lavaret : « Na stokit ket ouzhin », ha sur a-walc'h e resevot (ar c'hastiz) a zo bet prometet (er vuhez all) ha ne c'hellit ket diwall outañ, ha sellit ouzh ho toue a gendalc'hit da azeuliñ. er mor (strewet).