وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
און משה האָט אויסגעקליבן זיבעציק מענטשן פֿון זײַן פֿאָלק צו (בעטן אונדז פֿאַר תשובה) אין דער צײַט וואָס מיר האָבן באַשטימט. ווען זיי זענען געטראָפֿן געוואָרן פֿון אַן ערדציטערניש, האָט משה געזאָגט, "אָה, מײַן האַר, אויב דו וואָלסט געוואָלט, וואָלסטו זיי און מיך פֿאַרניכטעט פֿריִער. וועסטו אונדז פֿאַרניכטן צוליב די מעשים פֿון די וואָס פֿעלן פֿאַרשטאַנד צווישן אונדז? דאָס איז בלויז אַ פּרוּוו פֿון דיר, דו פֿאַרפֿירסט מיט דער פּרוּוו וועמען דו ווילסט און דו פֿירסט וועמען דו ווילסט. דו ביסט אונדזער פֿירער, אַזוי פֿאַרגעב אונדז און געב אונדז רחמנות. דו ביסט דער בעסטער פֿאַרגעבער."