وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ
wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).
Моисей вара хӑйӗн халӑхӗнчен ҫитмӗл ҫынна суйласа илнӗ, вӗсем Эпир палӑртнӑ вӑхӑтра пирӗнтен ӳкӗнме ыйтнӑ. Вӗсене ҫӗр чӗтресе илсен, Моисей каланӑ: «Эй, Ҫӳлхуҫам, Эсӗ ирӗк панӑ пулсан, Эсӗ вӗсене те, мана та ҫакӑнтан маларах пӗтернӗ пулӑттӑн. Пирӗн хушӑри ӑссӑр ҫынсен ӗҫӗсемшӗн Эсӗ пире пӗтеретӗн-и?