موضوع - پیامبران داستان های رسولان حضرت موسی ع حضرت موسی (ع). خروجی بیت المقدس حضرت موسی با خدا گفتگو کرد

وَاِذْ وٰعَدْنَا مُوْسٰىٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْۢ بَعْدِهٖ وَاَنْتُمْ ظٰلِمُوْنَ

wa iż wā‘adnā mūsā arba‘īna lailatan ṡummattakhażtumul-‘ijla mim ba‘dihī wa antum ẓālimūn(a).

و هنگامی که با موسی چهل شب وعده گذاشتیم، سپس شما (بنی‌اسرائیل) پس از (رفتن) او گوساله (پرستیدید) و ظالم شدید.

۞ وَوٰعَدْنَا مُوْسٰى ثَلٰثِيْنَ لَيْلَةً وَّاَتْمَمْنٰهَا بِعَشْرٍ فَتَمَّ مِيْقَاتُ رَبِّهٖٓ اَرْبَعِيْنَ لَيْلَةً ۚوَقَالَ مُوْسٰى لِاَخِيْهِ هٰرُوْنَ اخْلُفْنِيْ فِيْ قَوْمِيْ وَاَصْلِحْ وَلَا تَتَّبِعْ سَبِيْلَ الْمُفْسِدِيْنَ

wa wā‘adnā mūsā ṡalāṡīna lailataw wa atmamnāhā bi‘asyrin fa tamma mīqātu rabbihī arba‘īna lailah(tan), wa qāla mūsā li'akhīhi hārūnakhlufnī fī qaumī wa aṣliḥ wa lā tattabi‘ sabīlal-mufsidīn(a).

و با موسی سی شب وعده گذاشتیم و آن را با ده (شب دیگر) کامل کردیم، پس مدت وعده پروردگارش چهل شب شد. و موسی به برادرش هارون گفت: «جانشین من در قومم باش و اصلاح کن و راه مفسدان را دنبال نکن.»

وَلَمَّا جَاۤءَ مُوْسٰى لِمِيْقَاتِنَا وَكَلَّمَهٗ رَبُّهٗۙ قَالَ رَبِّ اَرِنِيْٓ اَنْظُرْ اِلَيْكَۗ قَالَ لَنْ تَرٰىنِيْ وَلٰكِنِ انْظُرْ اِلَى الْجَبَلِ فَاِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهٗ فَسَوْفَ تَرٰىنِيْۚ فَلَمَّا تَجَلّٰى رَبُّهٗ لِلْجَبَلِ جَعَلَهٗ دَكًّا وَّخَرَّ مُوْسٰى صَعِقًاۚ فَلَمَّآ اَفَاقَ قَالَ سُبْحٰنَكَ تُبْتُ اِلَيْكَ وَاَنَا۠ اَوَّلُ الْمُؤْمِنِيْنَ

wa lammā jā'a mūsā limīqātinā wa kallamahū rabbuh(ū), qāla rabbi arinī anẓur ilaik(a), qāla lan tarānī wa lākininẓur ilal-jabali fa inistaqarra makānahū fa saufa tarānī, falammā tajallā rabbuhū lil-jabali ja‘alahū dakkaw wa kharra mūsā ṣa‘iqā(n), falammā afāqa qāla subḥānaka tubtu ilaika wa ana awwalul-mu'minīn(a).

و چون موسی در وقت معین ما آمد و پروردگارش با او سخن گفت، گفت: «پروردگارا! خود را به من نشان ده تا تو را ببینم.» فرمود: «هرگز مرا نخواهی دید، اما به کوه بنگر؛ اگر در جایش استوار ماند، مرا خواهی دید.» چون پروردگارش بر کوه تجلی کرد، آن را خرد کرد و موسی بیهوش افتاد. چون به هوش آمد، گفت: «تو منزهی! به سوی تو توبه کردم و من اولین مؤمنانم.»

وَاخْتَارَ مُوْسٰى قَوْمَهٗ سَبْعِيْنَ رَجُلًا لِّمِيْقَاتِنَا ۚفَلَمَّآ اَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ قَالَ رَبِّ لَوْ شِئْتَ اَهْلَكْتَهُمْ مِّنْ قَبْلُ وَاِيَّايَۗ اَتُهْلِكُنَا بِمَا فَعَلَ السُّفَهَاۤءُ مِنَّاۚ اِنْ هِيَ اِلَّا فِتْنَتُكَۗ تُضِلُّ بِهَا مَنْ تَشَاۤءُ وَتَهْدِيْ مَنْ تَشَاۤءُۗ اَنْتَ وَلِيُّنَا فَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا وَاَنْتَ خَيْرُ الْغٰفِرِيْنَ

wakhtāra mūsā qaumahū sab‘īna rajulal limīqātinā, falammā akhażathumur-rajfatu qāla rabbi lau syi'ta ahlaktahum min qablu wa iyyāy(a), atuhlikunā bimā fa‘alas-sufahā'u minnā, in hiya illā fitnatuk(a), tuḍillu bihā man tasyā'u wa tahdī man tasyā'(u), anta waliyyunā fagfir lanā warḥamnā wa anta khairul-gāfirīn(a).

و موسی هفتاد نفر از قومش را برای وعده‌گاه ما برگزید. چون زلزله آن‌ها را گرفت، گفت: «پروردگارا! اگر می‌خواستی، پیش از این آن‌ها و مرا نابود می‌کردی. آیا ما را به سبب کارهای بی‌خردانمان نابود می‌کنی؟ این جز آزمونی از تو نیست که هر که را بخواهی گمراه می‌کنی و هر که را بخواهی هدایت می‌کنی. تو سرپرست مایی، پس ما را بیامرز و بر ما رحم کن. تو بهترین آمرزندگان هستی.»

۞ وَمَآ اَعْجَلَكَ عَنْ قَوْمِكَ يٰمُوْسٰى

wa mā a‘jalaka ‘an qaumika yā mūsā.

«و چرا پیش از قومت به سوی من شتاب کردی، ای موسی؟»

قَالَ هُمْ اُولَاۤءِ عَلٰٓى اَثَرِيْ وَعَجِلْتُ اِلَيْكَ رَبِّ لِتَرْضٰى

qāla hum ulā'i ‘alā aṡarī wa ‘ajiltu ilaika rabbi litarḍā.

او (موسی) گفت: «آن‌ها در پی من‌اند و من به سوی تو شتاب کردم، پروردگارا، تا از من راضی شوی.»