وَلَمَّا وَرَدَ مَاۤءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْهِ اُمَّةً مِّنَ النَّاسِ يَسْقُوْنَ ەۖ وَوَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمُ امْرَاَتَيْنِ تَذُوْدٰنِۚ قَالَ مَا خَطْبُكُمَا ۗقَالَتَا لَا نَسْقِيْ حَتّٰى يُصْدِرَ الرِّعَاۤءُ وَاَبُوْنَا شَيْخٌ كَبِيْرٌ
wa lammā warada mā'a madyana wajada ‘alaihi ummatam minan-nāsi yasqūn(a), wa wajada min dūnihimumra'ataini tażūdān(i), qāla mā khaṭbukumā, qālatā lā nasqī ḥattā yuṣdirar-ri‘ā'u wa abūnā syaikhun kabīr(un).
E quande o l’é arrivou a-a vivagna d’ægua de Madyan, o l’à attrovou lì un gruppo de persoñe che davan (a seu bestia) l’ægua, e o l’à attrovou derê a-a gente, doe dònne che tegnivan (a seu bestia). O (Mosè) o l’à dito: «Cöse veu dî (con fâ quello)?» E doe (dònne) an respòsto: «No poemmo dâ (a-e nòstre bestie) l'ægua fintanto che i pastoî no mandan (a bestia) à cà, tanto che o nòstro poæ o l'é un vegio òmmo».
فَسَقٰى لَهُمَا ثُمَّ تَوَلّٰىٓ اِلَى الظِّلِّ فَقَالَ رَبِّ اِنِّيْ لِمَآ اَنْزَلْتَ اِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيْرٌ
fasaqā lahumā ṡumma tawallā ilaẓ-ẓilli faqāla rabbi innī limā anzalta ilayya min khairin faqīr(un).
Coscì lê (o Mosè) o l’à dæto l’ægua a-e doe dònne (bestie), dapeu o l’é tornou inte un pòsto à l’ombra e o l’à pregou: «O mæ Segnô, de fæto gh’ò beseugno de quarcösa de bon (mangiâ) ch’o m’æ mandou zu».
فَجَاۤءَتْهُ اِحْدٰىهُمَا تَمْشِيْ عَلَى اسْتِحْيَاۤءٍ ۖقَالَتْ اِنَّ اَبِيْ يَدْعُوْكَ لِيَجْزِيَكَ اَجْرَ مَا سَقَيْتَ لَنَاۗ فَلَمَّا جَاۤءَهٗ وَقَصَّ عَلَيْهِ الْقَصَصَۙ قَالَ لَا تَخَفْۗ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظّٰلِمِيْنَ
fajā'athu iḥdāhumā tamsyī ‘alastiḥyā'(in), qālat inna abī yad‘ūka liyajziyaka ajra mā saqaita lanā, falammā jā'ahū wa qaṣṣa ‘alaihil-qaṣaṣ(a), qāla lā takhaf, najauta minal-qaumiẓ-ẓālimīn(a).
Dapeu l'é vegnuo da-a Musa uña de doe dònne ch'a camminava timidamente, e a gh'à dito: «De fæto, mæ poæ o t'invita à dâ quarcösa in cangio da vòstra (bontæ) de dâ l'ægua a-e nòstre (bestie)». Quande (o Mosè) o l’é vegnuo da-o seu poæ e o gh’à contou l’istöia (de lê mæximo), o l’à dito: «No t’æ paû! Ti l’æ stæto sarvou da-o pòpolo ingiusto».
قَالَتْ اِحْدٰىهُمَا يٰٓاَبَتِ اسْتَأْجِرْهُ ۖاِنَّ خَيْرَ مَنِ اسْتَأْجَرْتَ الْقَوِيُّ الْاَمِيْنُ
qālat iḥdāhumā yā abatista'jirh(u), inna khaira manista'jartal-qawiyyul-amīn(u).
E uña de doe (dònne) a l'à dito: "O mæ poæ! Fælo un operäio (pe niatri), de fæto a megio persoña che se peu piggiâ comme operäio (pe niatri) a l'é quarchedun fòrte e da quæ se peu fiâ."
قَالَ اِنِّيْٓ اُرِيْدُ اَنْ اُنْكِحَكَ اِحْدَى ابْنَتَيَّ هٰتَيْنِ عَلٰٓى اَنْ تَأْجُرَنِيْ ثَمٰنِيَ حِجَجٍۚ فَاِنْ اَتْمَمْتَ عَشْرًا فَمِنْ عِنْدِكَۚ وَمَآ اُرِيْدُ اَنْ اَشُقَّ عَلَيْكَۗ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ مِنَ الصّٰلِحِيْنَ
qāla innī urīdu an unkiḥaka iḥdabnatayya hātaini ‘alā an ta'juranī ṡamāniya ḥijaj(in), fa'in atmamta ‘asyran famin ‘indik(a), wa mā urīdu an asyuqqa ‘alaik(a), satajidunī in syā'allāhu minaṣ-ṣāliḥīn(a).
Lê (Sheikh Madyan) o l'à dito: "De fæto, ò l'intençion de sposâte con uña de mæ doe figgioe, a-a condiçion che ti me serve pe eutto anni. Se ti compisci dex'anni, quello o saià un favô da-a vòstra parte, e no ò l'intençion de fâte un peiso. Se o Segnô o veu, ti m'attreuviæ tra i boin."