فَلَمَّا رَجَعُوْٓا اِلٰٓى اَبِيْهِمْ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مُنِعَ مِنَّا الْكَيْلُ فَاَرْسِلْ مَعَنَآ اَخَانَا نَكْتَلْ وَاِنَّا لَهٗ لَحٰفِظُوْنَ
falammā raja‘ū ilā abīhim qālū yā abānā muni‘a minnal-kailu fa arsil ma‘anā akhānā naktal wa innā lahū laḥāfiẓūn(a).
Chuvangin an pa (Jakoba) hnena an kir leh chuan, "Aw kan pa! (buhfai) kan hmu leh tawh lo vang (kan unaupa kan hruai loh chuan), chuvangin kan unaupa chu kan hmuh theih nan kan hnenah kal rawh se, kan veng ngei ang," an ti a.
قَالَ هَلْ اٰمَنُكُمْ عَلَيْهِ اِلَّا كَمَآ اَمِنْتُكُمْ عَلٰٓى اَخِيْهِ مِنْ قَبْلُۗ فَاللّٰهُ خَيْرٌ حٰفِظًا وَّهُوَ اَرْحَمُ الرّٰحِمِيْنَ
qāla hal āmanukum ‘alaihi illā kamā amintukum ‘alā akhīhi min qabl(u), fallāhu khairun ḥāfiẓaw wa huwa arḥamur-rāḥimīn(a).
Ani (Jakoba) chuan, "A unaupa (Yusuf) hi a hmaa ka lo hlan tawh ang khan engtin nge amah (Bunyamin) hi i kutah ka dah ang?" Chuvangin Allah chu vengtu tha ber a ni a, khawngaihna neitute zingah chuan Amah chu Khawngaihtu ber a ni
وَلَمَّا فَتَحُوْا مَتَاعَهُمْ وَجَدُوْا بِضَاعَتَهُمْ رُدَّتْ اِلَيْهِمْۗ قَالُوْا يٰٓاَبَانَا مَا نَبْغِيْۗ هٰذِهٖ بِضَاعَتُنَا رُدَّتْ اِلَيْنَا وَنَمِيْرُ اَهْلَنَا وَنَحْفَظُ اَخَانَا وَنَزْدَادُ كَيْلَ بَعِيْرٍۗ ذٰلِكَ كَيْلٌ يَّسِيْرٌ
wa lammā fataḥū matā‘ahum wajadū biḍā‘atahum ruddat ilaihim, qālū yā abānā mā nabgī, hāżihī biḍā‘atunā ruddat ilainā wa namīru ahlanā wa naḥfaẓu akhānā wa nazdādu kaila ba‘īr(in), żālika kailuy yasīr(un).
Tin, an bungrua an hawn chuan an bungrua (exchange) chu an hnena pek kir leh an hmu ta a ni. Anni chuan, "Aw kan pa! Eng nge kan duh belh ang. Hengte hi kan bungrua kan hnena pek kir a ni a, kan chhungte kan chawm thei ang a, kan chhungte pawh kan enkawl ang a, sanghawngsei phurrit ang maia rit ration (buhfai) kan nei belh ang. Chu chu thil awlsam tak a ni (Aigupta lal tan chuan)," an ti a.
قَالَ لَنْ اُرْسِلَهٗ مَعَكُمْ حَتّٰى تُؤْتُوْنِ مَوْثِقًا مِّنَ اللّٰهِ لَتَأْتُنَّنِيْ بِهٖٓ اِلَّآ اَنْ يُّحَاطَ بِكُمْۚ فَلَمَّآ اٰتَوْهُ مَوْثِقَهُمْ قَالَ اللّٰهُ عَلٰى مَا نَقُوْلُ وَكِيْلٌ
qāla lan ursilahū ma‘akum ḥattā tu'tūni mauṡiqam minallāhi lata'tunnanī bihī illā ayyuḥāṭa bikum, falammā ātauhu mauṡiqahum qālallāhu ‘alā mā naqūlu wakīl(un).
Ani (Jacob) chuan, “I hual a nih loh chuan ka hnenah i rawn hruai kir leh dawn tih Allah hmingin min tiam hma loh chuan i hnenah ka tir (bo) lo vang,” a ti a. Thutiam an siam zawh chuan ani (Jakoba) chuan, “Kan thusawiah hian Allah hi thuhretu a ni,” a ti a.