وَلَمَّا جَهَّزَهُمْ بِجَهَازِهِمْ قَالَ ائْتُوْنِيْ بِاَخٍ لَّكُمْ مِّنْ اَبِيْكُمْ ۚ اَلَا تَرَوْنَ اَنِّيْٓ اُوْفِى الْكَيْلَ وَاَنَا۠ خَيْرُ الْمُنْزِلِيْنَ
wa lammā jahhazahum bijahāzihim qāla'tūnī bi'akhil lakum min abīkum, alā tarauna annī ūfil-kaila wa ana khairul-munzilīn(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཡོ་སེབ་)ཁོང་ཚོའི་ཆེད་དུ་ཁ་ལག་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་སྐབས་ཁོང་གིས་ "ཁྱེད་ཚོའི་ཕ་མ་གཅིག་པའི་སྤུན་མཆེད་(བེན་ཡ་མིན་)ང་ལ་འཁྱེར་ཤོག ངས་ཚད་གཞི་ཆ་ཚང་ཚད་འཇལ་ཐུབ་པ་དང་དམག་དཔུང་ནང་ནས་ཡག་ཤོས་ཡིན་པ་ཁྱེད་ཀྱིས་མི་མཐོང་ངམ།
فَاِنْ لَّمْ تَأْتُوْنِيْ بِهٖ فَلَا كَيْلَ لَكُمْ عِنْدِيْ وَلَا تَقْرَبُوْنِ
fa illam ta'tūnī bihī falā kaila lakum ‘indī wa lā taqrabūn(i).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོ་ངའི་སར་མ་འཁྱེར་ན། ཁྱེད་ལ་ངའི་ལག་ནས་(འབྲུ་རིགས་)བགོ་བཤའ་མེད་པས་ངའི་ཉེ་འགྲམ་དུ་མ་ཡོང་།”
قَالُوْا سَنُرَاوِدُ عَنْهُ اَبَاهُ وَاِنَّا لَفٰعِلُوْنَ
qālū sanurāwidu ‘anhu abāhu wa innā lafā‘ilūn(a).
ཁོང་ཚོས་ “ང་ཚོས་ཁོའི་ཨ་ཕ་ལ་(ཁོ་འཁྱེར་བར་)སྐུལ་མ་བཏང་ནས་ང་ཚོས་དངོས་གནས་དེ་ལྟར་བྱེད་རྒྱུ་ཡིན་”ཞེས་བཤད།