فَلَمَّا رَاٰ قَمِيْصَهٗ قُدَّ مِنْ دُبُرٍ قَالَ اِنَّهٗ مِنْ كَيْدِكُنَّ ۗاِنَّ كَيْدَكُنَّ عَظِيْمٌ
falammā ra'ā qamīṣahū qudda min duburin qāla innahū min kaidikunn(a), inna kaidakunna ‘aẓīm(un).
ஆகவே, அவனுடைய (யூசுஃபின்) அங்கியின் பின்பக்கம் கிழிந்திருப்பதை அவன் (அந்தப் பெண்ணின் கணவன்) கண்டபோது, "நிச்சயமாக, இதுதான் உமது தந்திரம். உமது தந்திரம் உண்மையிலேயே பெரியது" என்று கூறினான்.
قَالَ مَا خَطْبُكُنَّ اِذْ رَاوَدْتُّنَّ يُوْسُفَ عَنْ نَّفْسِهٖۗ قُلْنَ حَاشَ لِلّٰهِ مَا عَلِمْنَا عَلَيْهِ مِنْ سُوْۤءٍ ۗقَالَتِ امْرَاَتُ الْعَزِيْزِ الْـٰٔنَ حَصْحَصَ الْحَقُّۖ اَنَا۠ رَاوَدْتُّهٗ عَنْ نَّفْسِهٖ وَاِنَّهٗ لَمِنَ الصّٰدِقِيْنَ
qāla mā khaṭbukunna iż rāwattunna yūsufa ‘an nafsih(ī), qulna ḥāsya lillāhi mā ‘alimnā ‘alaihi min sū'(in), qālatimra'atul-‘azīzil-āna ḥaṣḥaṣal-ḥaqq(u), ana rāwattuhū ‘an nafsihī wa innahū laminaṣ-ṣādiqīn(a).
அவர் (அரசர்) (பெண்களிடம்), “யூசுப்பை தனக்கு அடிபணியும்படி நீங்கள் சோதித்தபோது எப்படி இருந்தீர்கள்?” என்று கேட்டார். அதற்கு அவர்கள், “அல்லாஹ் பரிபூரணமானவன், அவனைப் பற்றி எங்களுக்கு எந்தக் கெடுதலும் தெரியாது” என்றார்கள். அஜீஸின் மனைவி, “உண்மை இப்போது தெளிவாகிறது, நான்தான் அவனைச் சோதித்து மயக்கினேன், நிச்சயமாக அவன் உண்மையாளர்களில் ஒருவனாக இருந்தான்” என்றாள்.
ذٰلِكَ لِيَعْلَمَ اَنِّيْ لَمْ اَخُنْهُ بِالْغَيْبِ وَاَنَّ اللّٰهَ لَا يَهْدِيْ كَيْدَ الْخَاۤىِٕنِيْنَ ۔
Żālika liya‘lama annī lam akhunhu bil-gaibi wa annallāha lā yahdī kaidal-khā'inīn(a).
(யூசுஃப் கூறினார்), "அவர் (அல்-அஜீஸ்) வீட்டில் இல்லாதபோது நான் அவருக்கு உண்மையாகவே துரோகம் செய்யவில்லை என்பதையும், துரோகம் செய்பவர்களின் வஞ்சகத்தை அல்லாஹ் அங்கீகரிப்பதில்லை என்பதையும் அவர் அறிந்துகொள்வதற்காகவே இது."
وَرَفَعَ اَبَوَيْهِ عَلَى الْعَرْشِ وَخَرُّوْا لَهٗ سُجَّدًاۚ وَقَالَ يٰٓاَبَتِ هٰذَا تَأْوِيْلُ رُءْيَايَ مِنْ قَبْلُ ۖقَدْ جَعَلَهَا رَبِّيْ حَقًّاۗ وَقَدْ اَحْسَنَ بِيْٓ اِذْ اَخْرَجَنِيْ مِنَ السِّجْنِ وَجَاۤءَ بِكُمْ مِّنَ الْبَدْوِ مِنْۢ بَعْدِ اَنْ نَّزَغَ الشَّيْطٰنُ بَيْنِيْ وَبَيْنَ اِخْوَتِيْۗ اِنَّ رَبِّيْ لَطِيْفٌ لِّمَا يَشَاۤءُ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَلِيْمُ الْحَكِيْمُ
wa rafa‘a abawaihi ‘alal-‘arsyi wa kharrū lahū sujjadā(n), wa qāla yā abati hāżā ta'wīlu ru'yāya min qabl(u), qad ja‘alahā rabbī ḥaqqā(n), wa qad aḥsana bī iż akhrajanī minas-sijni wa jā'a bikum minal-badwi mim ba‘di an nazagasy-syaiṭānu bainī wa baina ikhwatī, inna rabbī laṭīful limā yasyā'(u), innahū huwal-‘alīmul-ḥakīm(u).
மேலும் அவர் தன் பெற்றோரை அரியணையில் ஏற்றினார். அவர்கள் அனைவரும் அவருக்கு (யூசுஃபிற்கு) தலைவணங்கினர். அவர் (யூசுஃப்) கூறினார், "என் தந்தையே! இது எனது முந்தைய கனவின் விளக்கமாகும். நிச்சயமாக என் இறைவன் அதை மெய்ப்பித்துவிட்டான். நிச்சயமாக என் இறைவன் எனக்கு நன்மை செய்தான்; அவன் என்னைச் சிறையிலிருந்து விடுவித்தபோதும், ஷைத்தான் எனக்கும் என் சகோதரர்களுக்கும் இடையிலான உறவுகளைச் சிதைத்த பிறகு உங்களைக் கிராமத்திலிருந்து அழைத்து வந்தபோதும். நிச்சயமாக என் இறைவன் தான் நாடியவற்றில் மென்மையானவன். நிச்சயமாக அவன் அனைத்தையும் அறிந்தவன், பேரறிவாளன்."