وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ
wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ അവനെ എന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുവരിക." ദൂതൻ തന്റെ അടുത്ത് വന്നപ്പോൾ അദ്ദേഹം (യൂസുഫ്) പറഞ്ഞു: "നീ നിന്റെ യജമാനന്റെ അടുത്തേക്ക് തിരിച്ചുപോയി, തന്റെ കൈകൾക്ക് പരിക്കേറ്റ സ്ത്രീകളുടെ കാര്യമോ? എന്റെ നാഥൻ അവരുടെ വഞ്ചനയെക്കുറിച്ച് നന്നായി അറിയുന്നവനാണ്."
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
രാജാവ് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ (യൂസുഫിനെ) എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരൂ, അപ്പോൾ ഞാൻ അദ്ദേഹത്തെ (എന്റെ അടുത്ത ഒരാളായി) തിരഞ്ഞെടുക്കും." അദ്ദേഹം (രാജാവ്) അദ്ദേഹവുമായി സംസാരിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം (രാജാവ്) പറഞ്ഞു: "തീർച്ചയായും ഇന്ന് മുതൽ താങ്കൾ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിൽ ഉന്നത സ്ഥാനമുള്ളവനും വിശ്വസ്തനുമായിരിക്കുന്നു."