وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ
wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).
En det king bin tok, “Bring im brom mi.” We di mɛsenja kam to am, i (Yusuf) se, "Go bak to yu masta ɛn aks am wetin apin to di uman dɛn we wund in an. Fɔ tru, mi Masta No bɔt dɛn ful."
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
Ɛn di kiŋ se, "Bring am (Yusuf) to mi, so dat a go pik am (as pɔsin we de nia mi)." We i (di kiŋ) dɔn tɔk wit am, i (di kiŋ) se, "Fɔ tru yu (frɔm) tide bi pɔsin we gɛt ay pozishɔn na wi sɛklɔ ɛn we wi kin abop pan."