وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖ ۚفَلَمَّا جَاۤءَهُ الرَّسُوْلُ قَالَ ارْجِعْ اِلٰى رَبِّكَ فَسْـَٔلْهُ مَا بَالُ النِّسْوَةِ الّٰتِيْ قَطَّعْنَ اَيْدِيَهُنَّ ۗاِنَّ رَبِّيْ بِكَيْدِهِنَّ عَلِيْمٌ
wa qālal-maliku'tūnī bih(ī), falammā jā'ahur-rasūlu qālarji‘ ilā rabbika fas'alhu mā bālun-niswatil-lātī qaṭṭa‘na aidiyahunn(a), inna rabbī bikaidihinna ‘alīm(un).
Аҳ иҳәеит: «Дысзаажәга». Ацҳаражәҳәаҩ данааи, ус иҳәеит: «Уҳ иахь ухынҳәны, уизҵаа, инапқәа зыхәыз аҳәса ирыхьыз.
وَقَالَ الْمَلِكُ ائْتُوْنِيْ بِهٖٓ اَسْتَخْلِصْهُ لِنَفْسِيْۚ فَلَمَّا كَلَّمَهٗ قَالَ اِنَّكَ الْيَوْمَ لَدَيْنَا مَكِيْنٌ اَمِيْنٌ
wa qālal-maliku'tūnī bihī astakhliṣhu linafsī, falammā kallamahū qāla innakal-yauma ladainā makīnun amīn(un).
Аҳ иҳәеит: «Иусуф дысзаажәга, дысзааигәоу аӡә иеиԥш дысзалхырц азы». Иара (аҳ) даниацәажәа, иара (аҳ) иҳәеит: «Ииашаҵәҟьаны, иахьа инаркны ҳара ҳакәша-мыкәша аҭыԥ ду змоу, ҳзықәгәыӷуа уаҩны уҟалеит».