وَقَالَ الْمَلِكُ اِنِّيْٓ اَرٰى سَبْعَ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعَ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۗ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَاُ اَفْتُوْنِيْ فِيْ رُءْيَايَ اِنْ كُنْتُمْ لِلرُّءْيَا تَعْبُرُوْنَ
wa qālal-maliku innī arā sab‘a baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘a sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), yā ayyuhal-mala'u aftūnī fī ru'yāya in kuntum lir-ru'yā ta‘burūn(a).
او پاچا (د خپل قوم مشرانو ته) وویل: "په حقیقت کې، ما خوب ولید چې اووه غټې غواګانې یې خوړلې دي، اووه نرۍ غواګانې؛ اووه (د غنمو) ډډونه چې شنه وو او نورې (اووه ډډونه) چې وچې وې. اې مشرانو! که تاسو خوبونه تعبیرولی شئ، زما د خوب تعبیر راته بیان کړئ."
قَالُوْٓا اَضْغَاثُ اَحْلَامٍ ۚوَمَا نَحْنُ بِتَأْوِيْلِ الْاَحْلَامِ بِعٰلِمِيْنَ
qālū aḍgāṡu aḥlām(in), wa mā naḥnu bita'wīlil-aḥlāmi bi‘ālimīn(a).
هغوی ځواب ورکړ: "(دا) بې معنی خوبونه دي او موږ یې تعبیر نشو کولی."
وَقَالَ الَّذِيْ نَجَا مِنْهُمَا وَادَّكَرَ بَعْدَ اُمَّةٍ اَنَا۠ اُنَبِّئُكُمْ بِتَأْوِيْلِهٖ فَاَرْسِلُوْنِ
wa qālal-lażī najā minhumā waddakara ba‘da ummatin ana unabbi'ukum bita'wīlihī fa arsilūn(i).
او هغه کس چې د دوی دواړو ترمنځ پاتې شو، وویل او څه موده وروسته یې (یوسف ته) یادونه وکړه، "زه به تاسو ته د هغه چا په اړه ووایم چې د خوبونو په تعبیر کې ښه دی، نو ما (هغه ته) ولېږه."
يُوْسُفُ اَيُّهَا الصِّدِّيْقُ اَفْتِنَا فِيْ سَبْعِ بَقَرٰتٍ سِمَانٍ يَّأْكُلُهُنَّ سَبْعٌ عِجَافٌ وَّسَبْعِ سُنْۢبُلٰتٍ خُضْرٍ وَّاُخَرَ يٰبِسٰتٍۙ لَّعَلِّيْٓ اَرْجِعُ اِلَى النَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَعْلَمُوْنَ
yūsufu ayyuhaṣ-ṣiddīqu aftinā fī sab‘i baqarātin simāniy ya'kuluhunna sab‘un ‘ijāfuw wa sab‘i sumbulātin khuḍriw wa ukhara yābisāt(in), la‘allī arji‘u ilan-nāsi la‘allahum ya‘lamūn(a).
"يوسفه، اې ډېر باوري کسه! موږ ته د هغو اوو غټو غواګانو په اړه (د خوب تعبیر) تشریح کړه چې اوو نریو (ښځینه غواګانو) خوړلي وو، اوه شنه ډډونه (د غنمو) او نورې وچې (اووه ډډونه) ترڅو زه بیرته هغو خلکو ته ورشم، ترڅو دوی پوه شي."