قُلْنَا يٰنَارُ كُوْنِيْ بَرْدًا وَّسَلٰمًا عَلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ ۙ
qulnā yā nāru kūnī bardaw wa salāman ‘alā ibrāhīm(a).
Aħna (Allah) għedna, "Ja nar! Kunu kiesaħ, u salvatur għal Ibrahim!"
وَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَخْسَرِيْنَ ۚ
wa arādū bihī kaidan fa ja‘alnāhumul-akhsarīn(a).
U riedu jagħmlu l-ħażen lil Abraham, u għalhekk għamilniehom dawk li kellhom isofru l-akbar telf.
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
Għalhekk ma kien hemm l-ebda tweġiba mingħand in-nies tiegħu (Ibrahim), ħlief li qalu, "Oqtluh jew aħrquh," imbagħad Alla salvah min-nar. Tabilħaqq, f'dan żgur hemm sinjali (tal-kobor ta' Alla) għal dawk li jemmnu.
فَاَرَادُوْا بِهٖ كَيْدًا فَجَعَلْنٰهُمُ الْاَسْفَلِيْنَ
fa arādū bihī kaidan faja‘alnāhumul-asfalīn(a).
Għalhekk riedu jqarrqu bih billi (jaħarquh), (imma Alla salvah), imbagħad għamilniehom nies ta’ min jistmerrhom.