قَالُوْا حَرِّقُوْهُ وَانْصُرُوْٓا اٰلِهَتَكُمْ اِنْ كُنْتُمْ فٰعِلِيْنَ
qālū ḥarriqūhu wanṣurū ālihatakum in kuntum fā‘ilīn(a).
तिनीहरूले भने, "यदि तिमीहरू साँच्चै चाहन्छौ भने, त्यसलाई जलाऊ र आफ्ना देवताहरूलाई सहयोग गर।"
فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهٖٓ اِلَّآ اَنْ قَالُوا اقْتُلُوْهُ اَوْ حَرِّقُوْهُ فَاَنْجٰىهُ اللّٰهُ مِنَ النَّارِۗ اِنَّ فِيْ ذٰلِكَ لَاٰيٰتٍ لِّقَوْمٍ يُّؤْمِنُوْنَ
famā kāna jawāba qaumihī illā an qaluqtulūhu au ḥarriqūhu fa anjāhullāhu minan-nār(i), inna fī żālika la'āyātil liqaumiy yu'minūn(a).
तब उनको समुदाय (इब्राहिम) बाट "उसलाई मार वा जलाउनु" बाहेक अरु कुनै जवाफ आएन, त्यसपछि अल्लाहले उनलाई आगोबाट बचाइदिए। निस्सन्देह, यसमा विश्वास गर्नेहरूका लागि (अल्लाहको महानताका) निशानीहरू छन्।
قَالُوا ابْنُوْا لَهٗ بُنْيَانًا فَاَلْقُوْهُ فِى الْجَحِيْمِ
qālubnū lahū bun-yānan fa'alqūhu fil-jaḥīm(i).
तिनीहरूले भने, “उसको लागि (अब्राहीमलाई जलाउन) एउटा भवन बनाऊ; अनि उसलाई दन्किरहेको आगोमा फ्याँकिदेऊ।”