وَاَعْتَزِلُكُمْ وَمَا تَدْعُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ وَاَدْعُوْا رَبِّيْۖ عَسٰٓى اَلَّآ اَكُوْنَ بِدُعَاۤءِ رَبِّيْ شَقِيًّا
wa a‘tazilukum wa mā tad‘ūna min dūnillāhi wa ad‘ū rabbī, ‘asā allā akūna bidu‘ā'i rabbī syaqiyyā(n).
Tin, nangmah leh Allah tih loh in biak thilte lakah ka inhlat ang a, ka Lalpa hnenah ka tawngtai ang a, ka Lalpa hnena tawngtaiin ka beidawng loh ka beisei.”
فَلَمَّا اعْتَزَلَهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۙوَهَبْنَا لَهٗٓ اِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَۗ وَكُلًّا جَعَلْنَا نَبِيًّا
falamma‘tazalahum wa mā ya‘budūna min dūnillāh(i), wahabnā lahū isḥāqa wa ya‘qūb(a), wa kullan ja‘alnā nabiyyā(n).
Chuvangin ani (Ibrahim) chuan anmahni leh Allah tih loh an biak thin atanga a inhlat tawh chuan Isaaka leh Jakoba te chu kan pe ta a ni. Tin, zawlnei ni turin kan ruat vek bawk.
۞ فَاٰمَنَ لَهٗ لُوْطٌۘ وَقَالَ اِنِّيْ مُهَاجِرٌ اِلٰى رَبِّيْ ۗاِنَّهٗ هُوَ الْعَزِيْزُ الْحَكِيْمُ
fa āmana lahū lūṭ(un), wa qāla innī muhājirun ilā rabbī, innahū huwal-‘azīzul-ḥakīm(u).
Chutichuan Luta chuan (Abrahama zawlnei nihna) a nemnghet ta a ni. Tin, ani (Ibrahim) chuan, "Tih tak zetin, ka Lalpa thupek hmunah ka insawn tur a ni; dik tak chuan, Amah chu thiltithei ber, fing ber a ni," a ti bawk.
وَقَالَ اِنِّيْ ذَاهِبٌ اِلٰى رَبِّيْ سَيَهْدِيْنِ
wa qāla innī żāhibun ilā rabbī sayahdīn(i).
Tin, ani (Ibrahim) chuan, “Tih tak zetin ka Lalpa hi ka kal (hmachhawn) tur a ni, Ani chuan min kaihruai ang.
وَاِذْ قَالَ اِبْرٰهِيْمُ لِاَبِيْهِ وَقَوْمِهٖٓ اِنَّنِيْ بَرَاۤءٌ مِّمَّا تَعْبُدُوْنَۙ
wa iż qāla ibrāhīmu li'abīhi wa qaumihī innanī barā'um mimmā ta‘budūn(a).
Tin, (hriat reng rawh) Ibrahim-a'n a pa leh a mite hnena, "Tih tak zetin, in biak thil lakah hian ka inthiarfihlim a,
قَدْ كَانَتْ لَكُمْ اُسْوَةٌ حَسَنَةٌ فِيْٓ اِبْرٰهِيْمَ وَالَّذِيْنَ مَعَهٗۚ اِذْ قَالُوْا لِقَوْمِهِمْ اِنَّا بُرَءٰۤؤُا مِنْكُمْ وَمِمَّا تَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۖ كَفَرْنَا بِكُمْ وَبَدَا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةُ وَالْبَغْضَاۤءُ اَبَدًا حَتّٰى تُؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ وَحْدَهٗٓ اِلَّا قَوْلَ اِبْرٰهِيْمَ لِاَبِيْهِ لَاَسْتَغْفِرَنَّ لَكَ وَمَآ اَمْلِكُ لَكَ مِنَ اللّٰهِ مِنْ شَيْءٍۗ رَبَّنَا عَلَيْكَ تَوَكَّلْنَا وَاِلَيْكَ اَنَبْنَا وَاِلَيْكَ الْمَصِيْرُ
qad kānat lakum uswatun ḥasanatun fī ibrāhīma wal-lażīna ma‘ah(ū), iż qālū liqaumihim innā bura'ā'u minkum wa mimmā ta‘budūna min dūnillāh(i), kafarnā bikum wa badā bainanā wa bainakumul-‘adāwatu wal-bagḍā'u abadan ḥattā tu'minū billāhi waḥdahū illā qaula ibrāhīma li'abīhi la'astagfiranna laka wa mā amliku laka minallāhi min syai'(in), rabbanā ‘alaika tawakkalnā wa ilaika anabnā wa ilaikal-maṣīr(u).
Dik tak chuan Abrahama leh a bula awmte khan nangmah tan entawn tur tha tak a awm a, a mite hnenah, "Tih tak zetin, nangmah leh Allah tih loh in biak atang hian kan inthen tawh a, in (rin lohna) hi kan phatsan a, Allah chauh in rin hma loh chuan keimahni leh nangmah inkarah hian chatuan atan inhmangaihna leh inhuatna a awm reng a ni," an tih lai khan Ibrahim-a'n a pa hnena a thusawi, "Tih tak zetin, nangmah tan ngaihdam ka dil ang, mahse kei hian." Allah-in in chunga a (hrehawmna) a do chu ka do thei lo tak zet a ni." (Ibrahim-a chuan), "Kan Lalpa, Nangmah chauh kan rinna kan nghat a, Nangmah chauh kan sim a, Nangmah chauh hnenah kan kir leh thin,