قَالُوْٓا ءَاَنْتَ فَعَلْتَ هٰذَا بِاٰلِهَتِنَا يٰٓاِبْرٰهِيْمُ ۗ
qālū a'anta fa‘alta hāżā bi'ālihatinā yā ibrāhīm(u).
Урҭ иазҵааит: «Ҳанцәа, Ибраҳим, уара уоума абри аҩыза ҟазҵаз?»
قَالَ بَلْ فَعَلَهٗ كَبِيْرُهُمْ هٰذَا فَسْـَٔلُوْهُمْ اِنْ كَانُوْا يَنْطِقُوْنَ
qāla bal fa‘alahū kabīruhum hāżā fas'alūhum in kānū yanṭiqūn(a).
Иара (Ибраҳим) иаҭеикит: «Ииашаҵәҟьаны, абаҟа ду ауп изызҳәаз, убри аҟнытә урҭ шәразҵаа, ацәажәара рылшома ҳәа».
ثُمَّ نُكِسُوْا عَلٰى رُءُوْسِهِمْۚ لَقَدْ عَلِمْتَ مَا هٰٓؤُلَاۤءِ يَنْطِقُوْنَ
Ṡumma nukisū ‘alā ru'ūsihim, laqad ‘alimta mā hā'ulā'i yanṭiqūn(a).
Урҭ рыхқәа ларҟәны ирҳәеит: «Шәара Ибраҳим, ҳәарада, ижәдыруеит, анцәахәқәа рыцәажәара шрылымшо».
قَالَ اَفَتَعْبُدُوْنَ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ مَا لَا يَنْفَعُكُمْ شَيْـًٔا وَّلَا يَضُرُّكُمْ ۗ
qāla afata‘budūna min dūnillāhi mā lā yanfa‘ukum syai'aw wa lā yaḍurrukum.
Уи (Ибраҳим) иҳәеит: «Шәара Аллаҳ ида даҽакы шәзымҵахырхәозеи, маҷкгьы ахәарҭа шәзымҭо, ԥырхагакгьы шәзаазгом?