لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
དོན་དངོས་ཐོག "དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་མར་ཡམ་གྱི་བུ་མ་ཤི་ཀ་ཡིན་"ཞེས་བཤད་མཁན་ཚོས་ཁས་མ་བླངས་པ་རེད། ཡིན་ནའང་ཨལ་མ་སི་(ཁོ་རང་གིས་) "ཨོ་ཨི་སི་རེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག ངའི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱོད་ཚོའི་གཙོ་བོ་ཨ་ལ་ཧ་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།" དོན་དངོས་ཐོག སུ་ཞིག་གིས་(གང་ཡང་)ཨ་ལཱ་ཧ་དང་མཉམ་དུ་འབྲེལ་བ་བྱེད་ན། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོ་ལ་ལྷ་ཡུལ་བཀག་འགོག་བྱས་པ་དང་། ཁོའི་ས་ཆ་ནི་དམྱལ་བ་ཡིན། དྲང་བདེན་མེད་པའི་མི་རིགས་ལ་རོགས་པ་བྱེད་མཁན་མེད།
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
མར་ཡམ་གྱི་བུ་མ་ཤི་ཀ་ནི་སྐུ་ཚབ་ཁོ་ན་ཡིན། སྔོན་ཆད་སྐུ་ཚབ་འགའ་ཤས་འདས་ཟིན་ཡོད། ཁོང་གི་ཨ་མ་ནི་བདེན་པ་ལ་དམ་འཛིན་བྱེད་མཁན་ཞིག་རེད། གཉིས་ཀས་ནམ་རྒྱུན་ཟ་མ་ཟ་བ་དང་། ང་ཚོས་ཚིག་དུམ་དེ་དག་(དབང་ཆའི་མཚོན་རྟགས་)ཁོང་ཚོར་(དེབ་ཀྱི་མི)ཇི་ལྟར་འགྲེལ་བཤད་རྒྱག་པར་དོ་སྣང་བྱོས།
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
དེ་བཞིན་(དྲན་དགོས།) ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ "ཨོ་ཡེ་ཤུ་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ལགས། ཁྱེད་རང་མི་ཚོར་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ང་དང་ངའི་ཨ་མ་ལ་ལྷ་གཉིས་བཟོ་རོགས་ཞེས་བཤད་མཁན་དེ་ཡིན་ནམ།" ༼ཨི་སཱ༽ གྱིས་ལན་དུ་ "ཁྱེད་ལ་གཟི་བརྗིད་ཡོད། ངའི་མ་ཡིན་པའི་སྐད་ཆ་བཤད་རྒྱུ་དེ་འོས་འཚམ་མིན། གལ་ཏེ་ངས་དེ་ལྟར་བཤད་ཡོད་ན། ཁྱེད་ཀྱིས་ཤེས་ཡོད་སྲིད། ཁྱེད་ཀྱིས་ངའི་ནང་དུ་གང་ཡོད་པ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་ལ། ངས་ཁྱེད་ཀྱི་ནང་དུ་གང་ཡོད་པ་ཤེས་ཀྱི་མེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁྱེད་ནི་མ་མཐོང་བའི་དངོས་པོ་ཚང་མ་ཤེས་མཁན་ཡིན།"
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
ངས་ཁོང་ཚོར་ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་བཀའ་གནང་བ་མ་གཏོགས་(དེ་ཡང་) "ངའི་གཙོ་བོ་དང་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཨ་ལ་ཧ་ལ་ཕྱག་འཚལ་རོགས།" ཁྱེད་ཀྱིས་ང་ལ་འདས་གྲོངས་སུ་གྱུར་རྗེས་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་ལ་ལྟ་རྟོག་བྱེད་མཁན་དེ་ཡིན། ཁྱེད་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཔང་པོ་ཡིན།
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
ང་ཚོའི་ཁོང་ལ་ཐུགས་རྗེ་གནང་བའི་བྲན་གཡོག་ཅིག་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོར་སློབ་ཚན་གྱི་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཟོས་ཡོད།