لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
߈ ߏ߬ ߟߎ߬ ߡߍ߲ ߠߎ߬ ߦߴߊ߬ ߝߐ߫ ߟߊ߫ ߞߏ߫ ߍ߲߬ߍ߲߫، ߊߟߊ߫ ߟߋ߬ ߡߊߙߌߦߡߊ߫ ߘߋ߲ߞߍ߫ ߡߊ߬ߡߊ߰ߙߌ ߘߌ߫߸ ߏ߬ ߟߎ߬ ߓߊ߲߬ ߘߊ߫ ߟߋ߬. ߤߊߟߌ߬ ߣߌ߫ ߊߟߌߡߊߛߌ (ߊ߬ ߦߙߍ߬) ߦߴߊ ߝߐ߫ ߞߏ߫ : « ߋ ߌߛ߭ߍߟߍ ߡߐߜ߭ߐߥߵ ߑ ߊߥߵ ߦߋ߫ ߊߟߊ߫ ߓߊ߬ߕߏ߬ ߑ ߒ ߡߊߕߜ߭ߌ ߊ߬ߣߌ߫ ߊߥߵ ߡߊߕߜ߭ߌ ». ߍ߲߬ߍ߲߫، ߡߐ߰ ߛߌ߫ ߓߊ߯ ߝߋ߲ ߘߏ߫ ߝߙߊ߬ ߊߟߊ߫ ߞߊ߲߬߸ ߊߟߊ߫ ߣߊ߬ ߛߊ߲ߞߟߏ ߟߊߕߐ߲߫ ߟߴߏ߬ ߡߊ߬߸ ߊ߬ ߦߙߐ ߦߋ߫ ߖߊ߬ߤߣߊߡߊ߫ ߟߋ߬ ߘߌ߫. ߃ ߘߍ߬ߡߍ߲߬ߓߊ߯ ߕߍ߫ ߡߐ߰ ߕߐ߬ߢߍ߮ ߟߎ߬ ߦߋ߫.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
ߡߛߊ߬ߞߍ ߑ ߡߊߙߌߦߊ ߘߋ߲ߞߍ߫ ߑ ߏ߬ ߞߎ߲߬ ߦߋ߫ ߗߍ߭ ߘߐ ߘߋ߬ ߦߋ߫. ߞߊ߬ ߞߐ߲߰ ߏ߬ ߢߍ߫߸ ߞߋߟߊ ߛߌߦߊߡߊ߲߫ ߓߘߊ߫ ߕߊ߬ߡߌ߲߬. ߊ߬ߣߌ߫ ߊ߬ ߓߊ ߦߋ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߦߋ߫ ߡߌ߲ ߞߎ߲ ߓߋ߫ ߕߌߢߍ ߟߊ. ߎ߬ ߝߌ߬ߟߊ ߓߋ߫ ߘߡߎߣߌ ߘߎ߲߫. ߊ߬ ߝߟߍ߫ ߊ߲ ߧߋ߫ ߟߝߊߙߌ ߟߎ߬ ߞߘߐߦߌ߬ߘߊ߬ ߟߊ߫ ߢߊ ߡߍ߲ ( ߟߍߙߊ ߡߐ߱ ߟߎ߬ ) ߸ ߏ߬ ߟߋ ߞߐ߫ ߊ߬ߟߎ߫ ߡߊߘߏ߲߬ ߠߴߏ߬ ߟߎ߬ ߟߊߛߊ߬ߦߌ߬ ߟߊ߫ ߢߊ ߡߍ߲ ߏ߬ ߝߟߍ߫ ߊ߬ߟߎ߬ ߣߍߣߍ ߟߎ߬ ߟߊ߫.
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
ߊ߬ߣߌ߫ (ߊߥߵ ߦߴߊߥߵ ߤߊߞߟߌ ߕߏ߫) ߥߊ߯ߕߌ ߡߌߣߊ ߊߟߊ ߦߴߊ ߝߐ߫ : « ߋ ߦߋߛߎ ߡߊߙߌߦߊ ߘߋ߲ . ( ߋߛߊ ) ߦߴߊ ߖߊ߬ߓߌ߬ ߞߏ߫ : " ߣߊ߲ߝߏ߲ ߦߋ߫ ߌ ߦߋ߫ ߑ ߊ߬ ߡߊ߲ ߞߊߢߌ߲߬ ߒ ߦߋ߫ ߑ ߒ ߞߊ߫ ߞߏ ߡߌ߲ ߕߍ߫ ߒ ߕߊ ߦߋ߫ ߑ ߣߴߊ ߞߎ߲ ߦߴߊ ߝߐ߫ ߑ ߌ ߞߎ߲ ߓߴߊ߬ ߘߐ߲߫ ߑ ߌ ߓߴߊ߬ ߘߐ߲߫ ߑ ߡߌ߲ ߓߋ߫ ߣߋ ߟߊ߫ ߑ ߒ ߕߴߊ߬ ߘߐ߲߫ ߑ ߡߌ߲ ߓߋ߫ ߌ ߟߊ߫ ߑ ߕߌߢߍ߲ ߑ ߌ ߦߋ߫ ߝߍ߲ ߓߍ߯ ߘߐ߲߫ ߑ ߡߌߣߎ߬ ߕߍ߫ ߦߋߟߋ߲ ߦߋ߫ ».
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
߇߉ ߒߠߋ ߡߊ߫ ߝߐ߫ ߊ߬ߟߎ߬ ߦߋ߫ ߝߏ߫ ߌ ߞߊ߬ ߡߍ߲ ߟߐ߬ ߒ ߡߊ߬ ߞߏ߫ ߊߟߎ߫ ߦߋ߫ ߒ ߡߊ߰ߙߌ ߣߴߊߟߎ߫ ߡߊ߰ߙߌ ߊߟߊ߫ ߓߊ߬ߕߏ߬ ߸ ߒ ߘߏ߲߬ ߕߘߍ߬ ߊ߬ߟߎ߬ ߛߙߋ ߟߋ߬ ߘߌ߫ ߝߏ߯ ߒ ߕߎ߲߬ ߦߴߊ߬ߟߎ߬ ߘߐ߫ ߟߋ߬. ߏ߬ߟߊ߫ ߌ ߞߊ߫ ߣߋ ߕߡߍ߬ ߞߏߝߍ߬ ߌ ߘߋ߬ ߦߋ߫ ߡߐ߬ߜ߭ߐ ߦߋ߫ ߡߌ߲ ߦߋ߫ ߎ߬ ߟߊߖߍ. ߊ߬ߣߌ߫ ߌ ߦߋ߫ ߝߍ߲ ߓߍ߯ ߛߙߋ ߦߋ߫.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
߇߅ ߊ߬ߟߋ߬ (ߋߛߊ߫) ߕߎ߲߬ ߕߍ߫ ߝߏߦߌ߬ ߘߌ߫ ߝߏ߫ ߖߐ߲߭ ߘߏ߫ ߸ ߊ߲ ߞߊ߬ ߢߊ߬ߒߡߊ߭ ߞߍ߫ ߡߍ߲ ߡߊ߬ ߸ ߊ߲ ߞߵߊ߬ ߞߍ߫ ߥߟߊ߬ߘߊ ߟߊߒߡߊ ߘߌ߫ ߌߛߌߙߊߌߟߞߊ ߟߎ߬ ߦߋ߫.