لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Fɔ tru, di wan dɛn we se, "Fɔ tru, Allah na di Mɛsaya, Meri in pikin, nɔ biliv." Ivin if Al-Masih (insef) bin se, "O Pikin dɛm fɔ Izrɛl! Woship Allah, mi Masta ɛn una Masta." Fɔ tru, ɛnibɔdi we jɔyn (ɛnitin wit) Allah, den fɔ tru, Allah dɔn ban ɛvin to am, ɛn in ples na ɛl. Ɛn nɔbɔdi nɔ de we de ɛp di wan dɛn we nɔ de du wetin rayt.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Di Mɛsaya, we na Meri in pikin, na bin Apɔsul nɔmɔ. Bifo dis tɛm, sɔm apɔsul dɛn bin dɔn pas. Ɛn in mama na pɔsin we bin de fala di trut. Dɛn ɔl tu kin it tin fɔ it. Wach aw Wi de ɛksplen di vas dɛn (sayn dɛn fɔ pawa) to dɛn (Pipul dɛn na di Buk), dɔn wach aw dɛn de tɔn dɛn bak (bay wetin dɛn want) .
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
Ɛn (mɛmba) we Allah se, "O Jizɔs, Meri in pikin! Yu na di wan we se to pipul dɛn, mek mi ɛn mi mama tu gɔd apat frɔm Allah?" (Ayza) ansa se, "Glori de fɔ Yu, i nɔ fayn fɔ mek a tɔk wetin nɔto mi yon. If a bin tɔk am, Yu fɔ dɔn no. Yu no wetin de insay mi ɛn a nɔ no wetin de insay Yu. Fɔ tru, Yu na di Ɔltin we no ɔl wetin nɔ de si."
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
A nɔ ɛva tɛl dɛn pas wetin Yu kɔmand mi (dat na), "Wɔship Allah, mi Masta ɛn yu Masta," ɛn a bin bi witnɛs agens dɛn, as lɔng as a bin de wit dɛn. So afta Yu pas mi, Na Yu bin de wach dɛn. Ɛn Yu na di Witnɛs fɔ ɔltin.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
I (Ayza) nɔto bin natin pas savant we Wi bin gi am fayv (prɔfɛsi) ɛn Wi mek am ɛgzampul fɔ lɛsin fɔ di Izrɛl Pikin dɛn.