لَقَدْ كَفَرَ الَّذِيْنَ قَالُوْٓا اِنَّ اللّٰهَ هُوَ الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ ۗوَقَالَ الْمَسِيْحُ يٰبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۗاِنَّهٗ مَنْ يُّشْرِكْ بِاللّٰهِ فَقَدْ حَرَّمَ اللّٰهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ وَمَأْوٰىهُ النَّارُ ۗوَمَا لِلظّٰلِمِيْنَ مِنْ اَنْصَارٍ
laqad kafaral-lażīna qālū innallāha huwal-masīḥubnu maryam(a), wa qālal-masīḥu yā banī isrā'īla‘budullāha rabbī wa rabbakum, innahū may yusyrik billāhi faqad ḥarramallāhu ‘alaihil-jannata wa ma'wāhun nār(u), wa mā liẓ-ẓālimīna min anṣār(in).
Ҳәарада, Аллаҳ, Мариам лԥа Мессиа иоуп зҳәаз, мап ацәыркит. Аль-Масиҳ (иара ихаҭа) иҳәеит: «Уа Исраил иԥацәа, Аллаҳ шәимҵахырхәа, сара сынцәа, шәынцәа!» Ҳәарада, дарбанзаалак Аллаҳ иваҟәылара ҟазҵаз, Аллаҳ уи ажәҩан ацәхьаҵит, уи иҭыԥгьы џьаҳаным ауп. Агәымбылџьбаҩцәа рзы цхырааҩгьы дыҟаӡам.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Мариа лԥа Мессиа Апостол заҵәык иакәын. Уаанӡа апостолцәа ԥыҭҩык ииасхьан. Иангьы аиаша иақәныҟәоз аӡә лакәын. Урҭ рҩыџьагьы еиҳарак акрыфара рфоит. Урыхәаԥш, урҭ (ашәҟәы иаҵанакуа ауааԥсыра) ажәақәа шҳарзеиҭаҳҳәо, нас урыхәаԥш, урҭ (ргәаҳәарақәа рыла) ишрызхьамԥшуа.
وَاِذْ قَالَ اللّٰهُ يٰعِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ ءَاَنْتَ قُلْتَ لِلنَّاسِ اتَّخِذُوْنِيْ وَاُمِّيَ اِلٰهَيْنِ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗقَالَ سُبْحٰنَكَ مَا يَكُوْنُ لِيْٓ اَنْ اَقُوْلَ مَا لَيْسَ لِيْ بِحَقٍّ ۗاِنْ كُنْتُ قُلْتُهٗ فَقَدْ عَلِمْتَهٗ ۗتَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِيْ وَلَآ اَعْلَمُ مَا فِيْ نَفْسِكَ ۗاِنَّكَ اَنْتَ عَلَّامُ الْغُيُوْبِ
wa iż qālallāhu yā ‘īsabna maryama a'anta qulta lin-nāsittakhiżūnī wa ummiya ilāhaini min dūnillah(i), qāla subḥānaka mā yakūnu lī an aqūla mā laisa lī biḥaqq(in), in kuntu qultuhū faqad ‘alimtah(ū), ta‘lamu mā fī nafsī wa lā a‘lamu mā fī nafsik(a), innaka anta ‘allāmul-guyūb(i).
Аллаҳ ианиҳәа: «Уа, Мариам лԥа Иисус, уара уоума сани сареи Аллаҳ ида ҩыџьа анцәахәқәа ҳзыҟашәҵа ҳәа ауаа иразҳәаз?» (Иса) аҭак ҟаиҵеит: «Сара истәым аҳәара сара сзы иаԥсам. Сара уи сҳәазҭгьы, Уара иудыруан. Уара иудыруеит сара сҟны иҟоу, сара уара уҟны иҟоу сыздыруам.
مَا قُلْتُ لَهُمْ اِلَّا مَآ اَمَرْتَنِيْ بِهٖٓ اَنِ اعْبُدُوا اللّٰهَ رَبِّيْ وَرَبَّكُمْ ۚوَكُنْتُ عَلَيْهِمْ شَهِيْدًا مَّا دُمْتُ فِيْهِمْ ۚ فَلَمَّا تَوَفَّيْتَنِيْ كُنْتَ اَنْتَ الرَّقِيْبَ عَلَيْهِمْ ۗوَاَنْتَ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ
mā qultu lahum illā mā amartanī bihī ani‘budullāha rabbī wa rabbakum, wa kuntu ‘alaihim syahīdam mā dumtu fīhim, falammā tawaffaitanī kunta antar-raqība ‘alaihim, wa anta ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
Уара исыдуҵаз адҵа ада, сара исымҳәацызт: «Сынцәа, шәынцәа, Аллаҳ шәимҵахырхәа» ҳәа, урҭ срылагыланаҵы, урҭ рҿаԥхьа шаҳаҭс сыҟан. Ус анакәха, Уара сануԥырҵ ашьҭахь, Уара уакәын урҭ ирхылаԥшуаз. Уара зегьы рзышаҳаҭуп.
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
Уи (Иса) амаҵуҩы иакәын, насгьы абзиабара изаҳҭеит, Исраил иԥацәа рзы ҿырԥштәыс дҟаҳҵеит.