وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
i (Nos tambe a kastigá) pasobra nan a bisa, “En bèrdat, nos a mata e Mesias, Hesus, yu di Maria, e Apòstel di Allah,” ounke nan no a mat’é òf (ni) krusifik’é, pero (loke nan a mat’é tabata) un persona ku a wòrdu kompará ku Hesus. En bèrdat, esnan ku no ta di akuerdo tokante (e matamentu di) Hesus, semper ta den duda tokante ken a wòrdu matá. Nan realmente no tabata sa (ken eksaktamente a wòrdu matá), pero tabata basá riba djis suposishon, pues nan no tabata sigur ku nan a mat’é.