وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
"അല്ലാഹുവിന്റെ ദൂതനായ മർയമിന്റെ മകൻ മസീഹ് ഈസായെ ഞങ്ങൾ കൊന്നു" എന്ന് അവർ പറഞ്ഞതിനാലും (നമ്മൾ ശിക്ഷിച്ചു). അവർ അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നിട്ടില്ല, ക്രൂശിച്ചിട്ടില്ല, മറിച്ച് (അവർ കൊന്നത്) യേശുവിനോട് ഉപമിക്കപ്പെട്ട ഒരു വ്യക്തിയെയാണ്. തീർച്ചയായും, യേശുവിനെ (കൊല്ലുന്നതിൽ) വിയോജിക്കുന്നവർ ആരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന് എപ്പോഴും സംശയത്തിലാണ്. അവർക്ക് യഥാർത്ഥത്തിൽ (ആരാണ് കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന്) അറിയില്ലായിരുന്നു, പക്ഷേ അവർ വെറും ഊഹത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളവരായിരുന്നു, അതിനാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തെ കൊന്നുവെന്ന് അവർക്ക് ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു.