وَّقَوْلِهِمْ اِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيْحَ عِيْسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُوْلَ اللّٰهِۚ وَمَا قَتَلُوْهُ وَمَا صَلَبُوْهُ وَلٰكِنْ شُبِّهَ لَهُمْ ۗوَاِنَّ الَّذِيْنَ اخْتَلَفُوْا فِيْهِ لَفِيْ شَكٍّ مِّنْهُ ۗمَا لَهُمْ بِهٖ مِنْ عِلْمٍ اِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ وَمَا قَتَلُوْهُ يَقِيْنًاۢ ۙ
wa qaulihim innā qatalnal-masīḥa ‘īsabna maryama rasūlallāh(i), wa mā qatalūhu wa mā ṣalabūhu wa lākin syubbiha lahum, wa innal-lażīnakhtalafū fīhi lafī syakkim minh(u), mā lahum bihī min ‘ilmin illattibā‘aẓ-ẓanni wa mā qatalūhu yaqīnā(n).
kei na (Keimami totogitaki talega) baleta ni ra kaya, "E dina sara, keimami sa vakamatea na Mesaia, o Jisu, na luve i Meri, na iApositolo i Allah," e dina ga ni ra sega ni vakamatei koya se (se) vakoti koya ena kauveilatai, ia (na ka era vakamatea e) e dua na tamata ka vakatautauvatataki vei Jisu. E dina sara, o ira era sega ni duavata ena (nona vakamatei) o Jisu, era dau lomalomarua se o cei e vakamatei. Era sega sara ga ni kila (o cei dina e vakamatei), ia era yavutaki ena vakasama walega, era sega kina ni vakadeitaka ni ra vakamatei koya.