اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
ཁྱེད་རང་གིས་བལྟས་ན་བྲག་ཕུག་ནང་དུ་སྡོད་མཁན་གྱི་མི་རྣམས་དང་།
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
གཞོན་སྐྱེས་ཚོས་བྲག་ཕུག་ནང་སྐྱབས་བཅོལ་བྱེད་སྐབས་ཁོང་ཚོས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ནི། "ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལགས། ཁྱེད་ཀྱི་ཐུགས་རྗེ་གནང་ནས་ང་ཚོའི་ལས་དོན་ལ་ལམ་སྟོན་ཐད་ཀར་ཆ་ཚང་གནང་རོགས།"
فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ
faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).
དེར་བརྟེན་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་རྣ་བ་བྲག་ཕུག་ནང་ལོ་འགའི་རིང་བཀག་ཡོད།
ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ
Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་གཉིད་ལས་བསླངས། དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་(བྲག་ཕུག་ནང་)དུས་ཡུན་ག་ཚོད་བསྡད་ཡོད་མེད་རྩིས་རྒྱག་པར་སྡེ་ཚན་གཉིས་ལས་གང་ཞིག་གཏན་འཁེལ་ཆེ་བ་ཡིན་པ་ཤེས་ཐུབ།
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོང་ཚོའི་སྒྲུང་བདེན་པ་བཤད་ཀྱི་ཡོད། དོན་དངོས་ཐོག་ཁོང་ཚོ་ནི་ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་གྱི་གཞོན་སྐྱེས་ཡིན་པས་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་ལམ་སྟོན་ཁ་སྣོན་བྱས་ཡོད།
وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا
wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).
ང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནི་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་གཙོ་བོ་ཡིན། ང་ཚོས་ཁོང་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་གཞན་ལ་འབོད་སྐུལ་བྱེད་ཀྱི་མེད། གལ་ཏེ་ང་ཚོས་དེ་ལྟར་བྱས་ཡོད་ན། ང་ཚོས་བདེན་པ་ལས་ཐག་རིང་བའི་ཚིག་བཤད་ཡོད་སྲིད།
هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ
hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).
ཁོང་ཚོ་ནི་ཁོང་ལས་གཞན་པའི་ལྷ་(ཕྱག་འཚལ་དགོས་པ)བཟོས་པའི་ང་ཚོའི་མི་རིགས་ཡིན། ཅིའི་ཕྱིར་ཁོང་ཚོས་(ཁོང་ཚོའི་ཡིད་ཆེས་ལ་)རྒྱུ་མཚན་གསལ་པོ་བཏོན་མི་ཐུབ་བམ། དེ་ལྟར་ན་ཨ་ལཱ་ལ་ལ་རྫུན་གཏམ་བཤད་མཁན་ལས་དྲང་བདེན་མེད་པ་སུ་ཡོད་དམ།
وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا
wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).
གལ་ཏེ་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ཚོ་དང་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལས་གཞན་ཕྱག་འཚལ་བའི་དངོས་པོ་དེ་དག་སྤངས་ན། ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ཁྱེད་ལ་ཁོང་གི་སྙིང་རྗེ་གནང་ནས་ཁྱེད་ཀྱི་ལས་དོན་ལ་ཕན་ཐོགས་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་གང་ཞིག་ཁྱེད་ལ་མཁོ་སྤྲོད་བྱེད།
۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ
wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).
ཁྱེད་ཀྱིས་ཉི་མ་ཤར་དུས་ཁོང་ཚོའི་བྲག་ཕུག་ནས་གཡས་ཕྱོགས་ལ་གཡོ་བ་དང་། ཉི་མ་ནུབ་པའི་སྐབས་ཁོང་ཚོའི་བྲག་ཕུག་ནས་གཡོན་ཕྱོགས་ལ་ཕྱིར་འཐེན་བྱེད་པ་མཐོང་རྒྱུ་ཡིན། འདི་དག་ནི་ཨ་ལཱ་ཧའི་རྟགས་མཚན་གྱི་གྲས་སུ་ཚུད་ཡོད། སུ་ཞིག་ལ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ལམ་སྟོན་བྱེད་པ་དེ་དངོས་གནས་ལམ་སྟོན་བྱེད་ཀྱི་ཡོད། སུ་ཞིག་ཁོང་གིས་ལམ་ནོར་ལ་འཁྲིད་ན་ཁྱེད་ཀྱིས་ཁོང་ལ་ལམ་སྟོན་པ་རྙེད་མི་ཐུབ།
وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا
wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).
ཁྱོད་ཚོས་ཁོང་ཚོ་གཉིད་ཁུག་པའི་སྐབས་སུ་ཁོང་ཚོ་ཡར་ལངས་པར་བསམ་གྱི་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་གཡས་གཡོན་ལ་བསྒྱུར་ནས་ཁོང་ཚོའི་ཁྱི་དེ་བྲག་ཕུག་སྒོ་འགྲམ་དུ་ལག་པ་བརྐྱངས་ཡོད། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཚོས་དེ་ཚོ་མཐོང་ཡོད་ན་དེ་ཚོ་ལས་ཕྱིར་ལོག་ནས་དེ་ཚོ་ལ་འཇིགས་སྣང་སྐྱེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ།
وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).
དེ་ལྟར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་ཕན་ཚུན་དྲི་བ་བཏོན་པའི་ཆེད་དུ་གཉིད་ལས་སད་པ་རེད། གཅིག་གིས་ "ཁྱེད་རང་(འདིར་)ག་ཚོད་རིང་པོ་བསྡད་ཡོད་དམ།" ཁོང་ཚོས་ལན་དུ་ “ང་ཚོ་འདིར་ཉིན་གཅིག་དང་ཕྱེད་ཀ་ཡོད།” ཁྱེད་རང་ཚོའི་ནང་ནས་མི་གཅིག་ལ་ཁྱེད་རང་གི་དངུལ་གྱི་དངུལ་ཆུ་འཁྱེར་ནས་གྲོང་ཁྱེར་ལ་འགྲོ་རུ་བཅུག་དང་། ཁོང་ལ་ཟ་མ་གང་བཟང་བ་ཡོད་མེད་ལྟ་རུ་བཅུག་དང་། ཁྱེད་རང་ཚོའི་ཆེད་དུ་དེ་ལས་ཁ་ཤས་འཁྱེར་ཤོག
اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا
innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).
གལ་ཏེ་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་གང་དུ་ཡོད་མེད་ཤེས་ཐུབ་ན། ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ལ་རྡོ་འཕེན་རྒྱུ་དང་། ཡང་ན་ཁྱེད་རང་ཁོང་ཚོའི་ཆོས་ལུགས་ལ་ལོག་པར་བཙན་ཤེད་ཀྱིས་བྱེད་རྒྱུ་དང་། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡིན་ན། ཁྱེད་རང་དུས་ནམ་ཡང་བསོད་ནམས་ཅན་ཞིག་མིན།"
وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا
wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).
དེ་ལྟར་(ཡང་)ང་ཚོས་ཁོང་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་(མི་རྣམས་)སྟོན་ཡོད། དེ་ལྟར་ཁོང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧའི་ཁས་ལེན་དེ་བདེན་པ་ཡིན་པ་དང་། དེ་ནས་ཁོང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་ལས་དོན་སྐོར་ལ་རྩོད་པ་རྒྱག་སྐབས་ཁོང་ཚོས་"ཁོང་ཚོའི་(བྲག་ཕུག་)སྟེང་ལ་ཁང་པ་གཅིག་བཞེངས་ཤིག ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོས་ཁོང་ཚོའི་སྐོར་ལ་ཡག་པོ་ཤེས་ཀྱི་ཡོད་"ཅེས་བཤད། ཁོང་ཚོའི་ལས་དོན་ལ་དབང་ཆ་ཡོད་པའི་མི་དེས་ང་ཚོས་དེའི་སྟེང་དུ་མཆོད་ཁང་ཞིག་ངེས་པར་དུ་བསྐྲུན་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་བཤད།
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
དེ་ནས་(མི་འགའ་ཤས་ཀྱིས་) "(ཁོང་ཚོའི་གྲངས་ཀ་)གསུམ་(མི) བཞི་པ་དེ་ཁྱི་ཡིན།" དེ་བཞིན་(གཞན་ཞིག་གིས་) "(ཁོང་ཚོའི་གྲངས་ཀ་) བདུན་ཡིན། (མི་) བརྒྱད་པ་དེ་ཁྱི་ཡིན།" ངའི་གཙོ་བོས་ཁོང་ཚོའི་གྲངས་ཀ་ཡག་ཤོས་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། མི་འགའ་ཤས་མ་གཏོགས་ཁོང་ཚོའི་གྲངས་ཀ་སུས་ཀྱང་ཤེས་ཀྱི་མེད། དེ་བས་ཁྱེད་ཚོས་(མུ་ཧ་མཱད་)ཕྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་མ་གཏོགས་ཁོང་ཚོའི་སྐོར་ལ་རྩོད་པ་མ་བྱེད་ཅིག ཁོང་ཚོའི་(གཞོན་སྐྱེས་ཚོ)སྐོར་ལ་སུ་ལ་ཡང་མ་དྲིས།
وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا
wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).
དེ་ནས་ཁོང་ཚོ་བྲག་ཕུག་དེའི་ནང་ལོ་བརྒྱ་གསུམ་དང་ལོ་དགུ་བསྡད་ཡོད།
قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا
qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).
དེ་ལྟར་བརྗོད་དོན། "ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་(བྲག་ཕུག་ནང་)ག་ཚོད་རིང་པོ་བསྡད་པ་དེ་ལེགས་པར་ཤེས་ཀྱི་ཡོད། ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་ནང་དུ་གསང་བ་ཡོད་ཚད་ཁོང་ལ་ཡོད། ཁོང་གི་མིག་ཤེས་ཇི་འདྲའི་འོད་མདངས་ལྡན་པ་དང་ཁོང་གི་ཐོས་ཤེས་ཇི་འདྲའི་རྣོ་བོ་ཡོད། ཁོང་ལས་གཞན་ཁོང་ཚོར་སྲུང་སྐྱོབ་བྱེད་མཁན་མེད།