اَمْ حَسِبْتَ اَنَّ اَصْحٰبَ الْكَهْفِ وَالرَّقِيْمِ كَانُوْا مِنْ اٰيٰتِنَا عَجَبًا
am ḥasibta anna aṣḥābal-kahfi war-raqīmi kānū min āyātinā ‘ajabā(n).
குகைகளில் வசிப்பவர்களும், ரகீம்களைக் கொண்டவர்களும் நமது அற்புதமான மகத்துவத்தின் அடையாளங்களில் அடங்குவதாக நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?
اِذْ اَوَى الْفِتْيَةُ اِلَى الْكَهْفِ فَقَالُوْا رَبَّنَآ اٰتِنَا مِنْ لَّدُنْكَ رَحْمَةً وَّهَيِّئْ لَنَا مِنْ اَمْرِنَا رَشَدًا
iż awal-fityatu ilal-kahfi fa qālū rabbanā ātinā mil ladunka raḥmataw wa hayyi' lanā min amrinā rasyadā(n).
(நினைவு கூருங்கள்) அந்த இளைஞர்கள் குகையில் தஞ்சம் புகுந்தபோது, அவர்கள், "எங்கள் இறைவா! உன்னிடமிருந்து எங்களுக்குக் கருணையைத் தந்தருளும், எங்கள் காரியங்களில் எங்களுக்கு முழுமையான நேரான வழிகாட்டுதலைத் தந்தருளும்" என்று பிரார்த்தனை செய்தார்கள்.
فَضَرَبْنَا عَلٰٓى اٰذَانِهِمْ فِى الْكَهْفِ سِنِيْنَ عَدَدًاۙ
faḍarabnā ‘alā āżānihim fil-kahfi sinīna ‘adadā(n).
எனவே, பல ஆண்டுகளாக அவர்களின் காதுகளைக் குகையில் அடைத்துவிட்டோம்.
ثُمَّ بَعَثْنٰهُمْ لِنَعْلَمَ اَيُّ الْحِزْبَيْنِ اَحْصٰى لِمَا لَبِثُوْٓا اَمَدًا ࣖ
Ṡumma ba‘aṡnāhum lina‘lama ayyul-ḥizbaini aḥṣā limā labiṡū amadā(n).
பின்னர், அவ்விரு கூட்டத்தாரில் எந்தக் கூட்டம் அவர்கள் (குகையில்) தங்கியிருந்த நேரத்தைக் கணக்கிடுவதில் மிகவும் துல்லியமானது என்பதை நாம் அறிந்துகொள்வதற்காக, அவர்களை நாம் எழுப்பினோம்.
نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَاَهُمْ بِالْحَقِّۗ اِنَّهُمْ فِتْيَةٌ اٰمَنُوْا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنٰهُمْ هُدًىۖ
naḥnu naquṣṣu ‘alaika naba'ahum bil-ḥaqq(i), innahum fityatun āmanū birabbihim wa zidnāhum hudā(n).
(முஹம்மதே!) நாம் உமக்கு அவர்களின் வரலாற்றை உண்மையுடன் கூறுகிறோம். நிச்சயமாக, அவர்கள் தங்கள் இறைவனை நம்பும் இளைஞர்கள் ஆவர்; மேலும், நாம் அவர்களுக்கு நேர்வழியைக் கொடுத்திருக்கிறோம்.
وَّرَبَطْنَا عَلٰى قُلُوْبِهِمْ اِذْ قَامُوْا فَقَالُوْا رَبُّنَا رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ لَنْ نَّدْعُوَا۟ مِنْ دُوْنِهٖٓ اِلٰهًا لَّقَدْ قُلْنَآ اِذًا شَطَطًا
wa rabaṭnā ‘alā qulūbihim iż qāmū fa qālū rabbunā rabbus-samāwāti wal-arḍi lan nad‘uwa min dūnihī ilāhal laqad qulnā iżan syaṭaṭā(n).
மேலும், அவர்கள் எழுந்து நின்று, “எங்கள் இறைவன் வானங்களுக்கும் பூமிக்கும் அதிபதி; அவனைத் தவிர வேறு எந்த இறைவனையும் நாங்கள் அழைப்பதில்லை” என்று கூறியபோது, நாம் அவர்களுடைய உள்ளங்களைப் பலப்படுத்தினோம். நிச்சயமாக, நாம் அவ்வாறு செய்திருந்தால், உண்மையிலிருந்து வெகு தொலைவில் உள்ள வார்த்தைகளையே நாம் உரைத்திருப்போம்.
هٰٓؤُلَاۤءِ قَوْمُنَا اتَّخَذُوْا مِنْ دُوْنِهٖٓ اٰلِهَةًۗ لَوْلَا يَأْتُوْنَ عَلَيْهِمْ بِسُلْطٰنٍۢ بَيِّنٍۗ فَمَنْ اَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرٰى عَلَى اللّٰهِ كَذِبًاۗ
hā'ulā'i qaumunattakhażū min dūnihī ālihah(tan), lau lā ya'tūna ‘alaihim bisulṭānim bayyin(in), faman aẓlamu mimmaniftarā ‘alallāhi każibā(n).
அவர்கள், அவனைத் தவிர வேறு தெய்வங்களை (வணங்குவதற்காக) உருவாக்கிய நம் மக்கள். அவர்கள் ஏன் (தங்கள் நம்பிக்கைகளுக்கு) தெளிவான காரணங்களைக் கூறுவதில்லை? எனவே, அல்லாஹ்வுக்கு எதிராகப் பொய் சொல்பவனை விடப் பெரும் அநியாயக்காரன் யார்?
وَاِذِ اعْتَزَلْتُمُوْهُمْ وَمَا يَعْبُدُوْنَ اِلَّا اللّٰهَ فَأْوٗٓا اِلَى الْكَهْفِ يَنْشُرْ لَكُمْ رَبُّكُمْ مِّنْ رَّحْمَتِهٖ وَيُهَيِّئْ لَكُمْ مِّنْ اَمْرِكُمْ مِّرْفَقًا
wa iżi‘tazaltumūhum wa mā ya‘budūna illallāha fa'wū ilal-kahfi yansyur lakum rabbukum mir raḥmatihī wa yuhayyi' lakum min amrikum mirfaqā(n).
நீங்கள் அவர்களையும், அல்லாஹ்வைத் தவிர அவர்கள் வணங்குபவற்றையும் கைவிட்டால், குகையில் தஞ்சம் புகுங்கள். உங்கள் இறைவன் தன் கருணையில் ஒரு பகுதியை உங்களுக்கு வழங்குவதோடு, உங்கள் காரியங்களில் பயனுள்ள ஒன்றையும் உங்களுக்கு அளிப்பான்.
۞ وَتَرَى الشَّمْسَ اِذَا طَلَعَتْ تَّزٰوَرُ عَنْ كَهْفِهِمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَاِذَا غَرَبَتْ تَّقْرِضُهُمْ ذَاتَ الشِّمَالِ وَهُمْ فِيْ فَجْوَةٍ مِّنْهُۗ ذٰلِكَ مِنْ اٰيٰتِ اللّٰهِ ۗمَنْ يَّهْدِ اللّٰهُ فَهُوَ الْمُهْتَدِ وَمَنْ يُّضْلِلْ فَلَنْ تَجِدَ لَهٗ وَلِيًّا مُّرْشِدًا ࣖ
wa tarasy-syamsa iżā ṭala‘at tazāwaru ‘an kahfihim żātal-yamīni wa iżā garabat taqriḍuhum żātasy-syimāli wa hum fī fajwatim minh(u), żālika min āyātillāh(i), may yahdillāhu fa huwal-muhtadi wa may yuḍlil falan tajida lahū waliyyam mursyidā(n).
மேலும், அவர்கள் (குகைக்குள்) ஒரு பரந்த இடத்தில் இருக்கும்போது, சூரியன் உதிக்கும்போது அது அவர்களுடைய குகையிலிருந்து வலப்புறமாகச் சாய்வதையும், மறையும்போது அவர்களிடமிருந்து இடப்புறமாக விலகிச் செல்வதையும் நீங்கள் காண்பீர்கள். இவை (அல்லாஹ்வின் மகத்துவத்தின்) சில அடையாளங்களாகும். அல்லாஹ்வால் யார் நேர்வழி காட்டப்படுகிறாரோ, அவரே நேர்வழி காட்டப்பட்டவர்; மேலும், அவன் யாரை வழிதவறச் செய்கிறானோ, அவனை நேர்வழிப்படுத்தக்கூடிய ஒரு உதவியாளரை நீங்கள் காணமாட்டீர்கள்.
وَتَحْسَبُهُمْ اَيْقَاظًا وَّهُمْ رُقُوْدٌ ۖوَّنُقَلِّبُهُمْ ذَاتَ الْيَمِيْنِ وَذَاتَ الشِّمَالِ ۖوَكَلْبُهُمْ بَاسِطٌ ذِرَاعَيْهِ بِالْوَصِيْدِۗ لَوِ اطَّلَعْتَ عَلَيْهِمْ لَوَلَّيْتَ مِنْهُمْ فِرَارًا وَّلَمُلِئْتَ مِنْهُمْ رُعْبًا
wa taḥsabuhum aiqāẓaw wa hum ruqūd(un), wa nuqallibuhum żātal-yamīni wa żātasy-syimāl(i), wa kalbuhum bāsiṭun żirā‘aihi bil-waṣīd(i), lawiṭṭala‘ta ‘alaihim lawallaita minhum firāraw wa lamuli'ta minhum ru‘bā(n).
மேலும், அவர்கள் உறங்கவில்லை என நீங்கள் எண்ணுகிறீர்கள், ஆனால் அவர்கள் உறங்கிக்கொண்டுதான் இருக்கிறார்கள்; நாம் அவர்களை வலப்புறமும் இடப்புறமும் முன்னும் பின்னுமாகத் திருப்பிப் போட்டோம்; அதேவேளையில், அவர்களுடைய நாய் குகை வாசலுக்கு முன்னால் தன் கைகளை விரித்திருந்தது. நீங்கள் அவர்களைக் கண்டிருந்தால், நிச்சயமாக அவர்களைவிட்டு விலகிச் சென்றிருப்பீர்கள்; மேலும், நீங்கள் நிச்சயமாக அவர்களைக் கண்டு அச்சத்தால் நிரப்பப்பட்டிருப்பீர்கள்.
وَكَذٰلِكَ بَعَثْنٰهُمْ لِيَتَسَاۤءَلُوْا بَيْنَهُمْۗ قَالَ قَاۤىِٕلٌ مِّنْهُمْ كَمْ لَبِثْتُمْۗ قَالُوْا لَبِثْنَا يَوْمًا اَوْ بَعْضَ يَوْمٍۗ قَالُوْا رَبُّكُمْ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثْتُمْۗ فَابْعَثُوْٓا اَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هٰذِهٖٓ اِلَى الْمَدِيْنَةِ فَلْيَنْظُرْ اَيُّهَآ اَزْكٰى طَعَامًا فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِّنْهُ وَلْيَتَلَطَّفْ وَلَا يُشْعِرَنَّ بِكُمْ اَحَدًا
wa każālika ba‘aṡnāhum liyatasā'alū bainahum, qāla qā'ilum minhum kam labiṡtum, qālū labiṡnā yauman au ba‘ḍa yaum(in), qālū rabbukum a‘lamu bimā labiṡtum, fab‘aṡū aḥadakum biwariqikum hāżihī ilal-madīnati falyanẓur ayyuhā azkā ṭa‘āman falya'tikum birizqim minhu walyatalaṭṭaf wa lā yusy‘iranna bikum aḥadā(n).
இவ்வாறு, அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் கேள்விகள் கேட்டுக் கொள்வதற்காக, நாம் அவர்களை எழுப்பினோம். அவர்களில் ஒருவன், "நீங்கள் இங்கு எவ்வளவு காலமாக இருக்கிறீர்கள்?" என்று கேட்டான். அதற்கு அவர்கள், "நாங்கள் இங்கு ஒரு நாள் அல்லது அரை நாள் இருக்கிறோம்" என்று பதிலளித்தார்கள். (மற்றொருவன்) கூறினான், "நீங்கள் இங்கு எவ்வளவு காலமாக இருக்கிறீர்கள் என்பதை உங்கள் இறைவன் நன்கறிவான். எனவே, உங்களில் ஒருவனை உன் வெள்ளி நாணயங்களுடன் நகரத்திற்குச் செல்லச் சொல். அங்கு எந்த உணவு சிறந்தது என்று அவன் பார்த்து, அதில் சிறிதளவு உனக்காகக் கொண்டு வரட்டும். அவன் சாந்தமானவனாகவும், உன்னைப் பற்றி யாரிடமும் ஒருபோதும் சொல்லாதவனாகவும் இருக்கட்டும்."
اِنَّهُمْ اِنْ يَّظْهَرُوْا عَلَيْكُمْ يَرْجُمُوْكُمْ اَوْ يُعِيْدُوْكُمْ فِيْ مِلَّتِهِمْ وَلَنْ تُفْلِحُوْٓا اِذًا اَبَدًا
innahum iy yaẓharū ‘alaikum yarjumūkum au yu‘īdūkum fī millatihim wa lan tufliḥū iżan abadā(n).
உண்மையில், நீங்கள் இருக்கும் இடம் அவர்களுக்குத் தெரிந்தால், அவர்கள் நிச்சயமாக உங்கள் மீது கல்லெறிவார்கள் அல்லது தங்கள் மதத்திற்குத் திரும்பும்படி உங்களைக் கட்டாயப்படுத்துவார்கள், அப்படி நடந்தால் உங்களால் ஒருபோதும் வெற்றி பெற முடியாது.”
وَكَذٰلِكَ اَعْثَرْنَا عَلَيْهِمْ لِيَعْلَمُوْٓا اَنَّ وَعْدَ اللّٰهِ حَقٌّ وَّاَنَّ السَّاعَةَ لَا رَيْبَ فِيْهَاۚ اِذْ يَتَنَازَعُوْنَ بَيْنَهُمْ اَمْرَهُمْ فَقَالُوا ابْنُوْا عَلَيْهِمْ بُنْيَانًاۗ رَبُّهُمْ اَعْلَمُ بِهِمْۗ قَالَ الَّذِيْنَ غَلَبُوْا عَلٰٓى اَمْرِهِمْ لَنَتَّخِذَنَّ عَلَيْهِمْ مَّسْجِدًا
wa każālika a‘ṡarnā ‘alaihim liya‘lamū anna wa‘dallāhi ḥaqquw wa annas-sā‘ata lā raiba fīhā, iż yatanāza‘ūna bainahum amrahum fa qālubnū ‘alaihim bun-yānā(n), rabbuhum a‘lamu bihim, qālal-lażīna galabū ‘alā amrihim lanattakhiżanna ‘alaihim masjidā(n).
மேலும், அல்லாஹ்வின் வாக்குறுதி உண்மையானது என்பதையும், நியாயத்தீர்ப்பு நாள் வருவதில் எவ்வித சந்தேகமும் இல்லை என்பதையும் அவர்கள் அறிந்துகொள்ளும்படி, அவர்களுடன் சேர்த்து நாம் அவர்களுக்குக் காண்பித்தோம். அவர்கள் தங்கள் காரியங்களைக் குறித்துத் தர்க்கம் செய்தபோது, "அவர்களுடைய (குகையின்) மேல் ஒரு கட்டிடத்தை எழுப்புங்கள்; அவர்களைப் பற்றி அவர்களுடைய இறைவன் நன்கு அறிவான்" என்று கூறினார்கள். அவர்களுடைய காரியங்களின் மீது அதிகாரம் கொண்டிருந்தவர், "நாங்கள் நிச்சயமாக அதன் மீது ஒரு வணக்கத்தலத்தைக் கட்டுவோம்" என்று கூறினார்.
سَيَقُوْلُوْنَ ثَلٰثَةٌ رَّابِعُهُمْ كَلْبُهُمْۚ وَيَقُوْلُوْنَ خَمْسَةٌ سَادِسُهُمْ كَلْبُهُمْ رَجْمًاۢ بِالْغَيْبِۚ وَيَقُوْلُوْنَ سَبْعَةٌ وَّثَامِنُهُمْ كَلْبُهُمْ ۗقُلْ رَّبِّيْٓ اَعْلَمُ بِعِدَّتِهِمْ مَّا يَعْلَمُهُمْ اِلَّا قَلِيْلٌ ەۗ فَلَا تُمَارِ فِيْهِمْ اِلَّا مِرَاۤءً ظَاهِرًا ۖوَّلَا تَسْتَفْتِ فِيْهِمْ مِّنْهُمْ اَحَدًا ࣖ
sayaqūlūna ṡalāṡatur rābi‘uhum kalbuhum, wa yaqūlūna khamsatun sādisuhum kalbuhum rajmam bil-gaib(i), wa yaqūlūna sab‘atuw wa ṡāminuhum kalbuhum, qur rabbī a‘lamu bi‘iddatihim mā ya‘lamuhum illā qalīl(un), falā tumāri fīhim illā mirā'an ẓāhirā(n), wa lā tastafti fīhim minhum aḥadā(n).
பின்னர் (சிலர்) கூறுவார்கள், "(அவர்களின் எண்ணிக்கை) மூன்று (ஆட்கள்), நான்காவது நாய்," என்றும், (வேறு சிலர்) கூறுவார்கள், "(அவர்களின் எண்ணிக்கை) ஐந்து (ஆட்கள்), ஆறாவது நாய்," என்றும் அமானுஷ்யத்தைப் பற்றிய ஒரு யூகமாக; (மற்றொருவர்) கூறினார், "(அவர்களின் எண்ணிக்கை) ஏழு (ஆட்கள்), எட்டாவது நாய்." (முஹம்மதே!) நீர் கூறுவீராக: "என் இறைவன் அவர்களின் எண்ணிக்கையை நன்கறிவான்; ஒரு சிலரைத் தவிர வேறு எவருக்கும் அவர்களின் (எண்ணிக்கை) தெரியாது." எனவே, (முஹம்மதே!) நீர் அவர்களைப் பற்றி வெளிப்படையான வாதங்களைத் தவிர விவாதிக்காதீர்; மேலும் அவர்களைப் பற்றி (அந்த இளைஞர்களைப் பற்றி) யாரிடமும் கேட்காதீர்.
وَلَبِثُوْا فِيْ كَهْفِهِمْ ثَلٰثَ مِائَةٍ سِنِيْنَ وَازْدَادُوْا تِسْعًا
wa labiṡū fī kahfihim ṡalāṡa mi'atin sinīna wazdādū tis‘ā(n).
மேலும் அவர்கள் அந்தக் குகையில் முந்நூறு ஆண்டுகள் மற்றும் அதனுடன் ஒன்பது ஆண்டுகள் வாழ்ந்தார்கள்.
قُلِ اللّٰهُ اَعْلَمُ بِمَا لَبِثُوْا ۚ لَهٗ غَيْبُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِۗ اَبْصِرْ بِهٖ وَاَسْمِعْۗ مَا لَهُمْ مِّنْ دُوْنِهٖ مِنْ وَّلِيٍّۗ وَلَا يُشْرِكُ فِيْ حُكْمِهٖٓ اَحَدًا
qulillāhu a‘lamu bimā labiṡū, lahū gaibus-samāwāti wal-arḍ(i), abṣir bihī wa asmi‘, mā lahum min dūnihī miw waliyy(in), wa lā yusyriku fī ḥukmihī aḥadā(n).
கூறுங்கள், "அவர்கள் (குகையில்) எவ்வளவு காலம் தங்கியிருந்தார்கள் என்பதை அல்லாஹ் நன்கறிவான்; வானங்களிலும் பூமியிலும் மறைந்திருப்பவை அனைத்தும் அவனுக்கே உரியன. அவனது பார்வை எவ்வளவு பிரகாசமானது, அவனது செவி எவ்வளவு கூர்மையானது; அவனைத் தவிர அவர்களுக்கு வேறு பாதுகாவலர் இல்லை; மேலும், முடிவுகளை எடுப்பதில் அவன் எவரையும் தனக்குப் பங்காளியாக ஆக்கிக்கொள்வதில்லை."