قُتِلَ اَصْحٰبُ الْاُخْدُوْدِۙ
qutila aṣḥābul-ukhdūd(i).
གཡུར་བ་བཟོ་མཁན་རྣམས་རྩ་མེད་གཏོང་དགོས། (དེ་ནི་ཡེ་མེན་གྱི་ནཱ་ཇ་རན་གྱི་འགོ་ཁྲིད་ཡིན།)
اِذْ هُمْ عَلَيْهَا قُعُوْدٌۙ
iż hum ‘alaihā qu‘ūd(un).
ཁོ་ཚོ་དེའི་མཐའ་འཁོར་དུ་བསྡད་དུས།
وَّهُمْ عَلٰى مَا يَفْعَلُوْنَ بِالْمُؤْمِنِيْنَ شُهُوْدٌ ۗ
wa hum ‘alā mā yaf‘alūna bil-mu'minīna syuhūd(un).
དེ་ཚོས་དད་ལྡན་པ་ཚོར་གང་བྱས་པ་དེ་མཐོང་སྐབས།
وَمَا نَقَمُوْا مِنْهُمْ اِلَّآ اَنْ يُّؤْمِنُوْا بِاللّٰهِ الْعَزِيْزِ الْحَمِيْدِۙ
wa mā naqamū minhum illā ay yu'minū billāhil-‘azīzil-ḥamīd(i).
དེ་ནས་ཁོ་ཚོས་དད་ལྡན་པ་རྣམས་ལ་མནར་གཅོད་གཏོང་གི་ཡོད།
الَّذِيْ لَهٗ مُلْكُ السَّمٰوٰتِ وَالْاَرْضِ ۗوَاللّٰهُ عَلٰى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيْدٌ ۗ
allażī lahū mulkus-samāwāti wal-arḍ(i), wallāhu ‘alā kulli syai'in syahīd(un).
གང་ལ་ལྷ་ཡུལ་དང་ས་གཞིའི་རྒྱལ་སྲིད་ཡོད། དེ་བཞིན་ཨ་ལཱ་ཧ་ནི་ཡོད་ཚད་ཀྱི་དཔང་པོ་ཡིན།