قُوْلُوْٓا اٰمَنَّا بِاللّٰهِ وَمَآ اُنْزِلَ اِلَيْنَا وَمَآ اُنْزِلَ اِلٰٓى اِبْرٰهٖمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَمَآ اُوْتِيَ مُوْسٰى وَعِيْسٰى وَمَآ اُوْتِيَ النَّبِيُّوْنَ مِنْ رَّبِّهِمْۚ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ اَحَدٍ مِّنْهُمْۖ وَنَحْنُ لَهٗ مُسْلِمُوْنَ
qūlū āmannā billāhi wa mā unzila ilainā wa mā unzila ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa mā ūtiya mūsā wa ‘īsā wa mā ūtiyan-nabiyyūna mir rabbihim, lā nufarriqu baina aḥadim minhum wa naḥnu lahū muslimūn(a).
ང་ཚོས་ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་ཡིད་ཆེས་བྱེད་པ་དང་ང་ཚོར་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་། ཨབ་ར་ཧམ་དང་། ཨིཤ་མཱེལ། ཨི་སཱག་དང་། ཡ་ཀོབ་དང་ཁོང་ཚོའི་རྒྱུད་པ་ལ་མངོན་པར་བྱུང་བ་དང་། མོ་སཱེ་དང་ཡེ་ཤུ་ལ་གནང་བ་དང་། ཁོང་ཚོའི་གཙོ་བོ་ནས་ལུང་སྟོན་པ་ཚོར་གནང་བ་ལ་ཡིད་ཆེས་ཡོད།
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
༼དྲན་དགོས།༽ མཁའ་འགྲོ་མ་རྣམས་ཀྱིས་"ཨོ་མར་ཡམ། དོན་དངོས་ཐོག ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁྱེད་ལ་ཁོང་གི་སྐད་ཆ་(ཕིར་མན་)ཞིག་གི་སྐོར་ལ་གསར་འགྱུར་བཟང་པོ་འཁྱེར་ཡོང་།
وَيُعَلِّمُهُ الْكِتٰبَ وَالْحِكْمَةَ وَالتَّوْرٰىةَ وَالْاِنْجِيْلَۚ
wa ya‘allimuhul-kitāba wal-ḥikmata wat-taurāta wal-injīl(a).
དེ་ནས་ཁོང་གིས་(ཨ་ལཱ་)ཁོང་ལ་(ཨི་ས་)དེབ་དང་། ཤེས་རབ། ཊོ་ར་དང་།
۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
ང་ཚོས་ཁྱེད་ལ་(མུ་ཧ་མཱད་)ནོ་ཨ་དང་ཁོང་གི་རྗེས་ཀྱི་ལུང་སྟོན་པ་རྣམས་ལ་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་ལྟར་གསལ་བསྒྲགས་བྱས་པ་དང་། ཡེ་ཤུ་དང་། ཨ་ཡུབ། ཡོ་ན། ཧ་རུན། སོ་ལོ་མོན། ང་ཚོས་མགུར་མའི་དེབ་དེ་དཱ་ཝུད་ལ་སྤྲད་པ་རེད།
لَنْ يَّسْتَنْكِفَ الْمَسِيْحُ اَنْ يَّكُوْنَ عَبْدًا لِّلّٰهِ وَلَا الْمَلٰۤىِٕكَةُ الْمُقَرَّبُوْنَۗ وَمَنْ يَّسْتَنْكِفْ عَنْ عِبَادَتِهٖ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ اِلَيْهِ جَمِيْعًا
lay yastankifal-masīḥu ay yakūna ‘abdal lillāhi wa lal-malā'ikatul-muqarrabūn(a), wa may yastankif ‘an ‘ibādatihī wa yastakbir fa sayaḥsyuruhum ilaihi jamī‘ā(n).
མ་ཤི་ཀ་དེ་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡི་གཡོག་པོ་ཆགས་རྒྱུར་ཧ་ཅང་འདོད་པ་མ་བྱུང་བ་དང་། དེ་བཞིན་(ཨ་ལཱ་ཧ་ལ་)ཉེ་ཤོས་ཡོད་པའི་ལྷ་མོ་ཡང་དེ་ལྟར་མ་རེད། སུ་ཞིག་གིས་ཁོང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་འདོད་པ་མ་བྱུང་བ་དང་སྤོབས་པ་བྱེད་ན་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཁོང་གི་དྲུང་དུ་བསྡུ་བར་བྱེད།
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
དེ་བཞིན་ཟ་ཀ་རི་ཡ་དང་། ཡ་ཧ་ཡ། ཨི་ས། ཨི་ལི་ཡས་བཅས་ཡིན། ཁོང་ཚོ་ཚང་མ་ཆོས་ལྡན་གྱི་མི་ཡིན་པ་དང་།
قَالَ اِنَّمَآ اَنَا۠ رَسُوْلُ رَبِّكِۖ لِاَهَبَ لَكِ غُلٰمًا زَكِيًّا
qāla innamā ana rasūlu rabbik(a), li'ahaba laki gulāman zakiyyā(n).
ཁོང་གིས་(ཇིབ་རིལ་) "དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོའི་སྐུ་ཚབ་ཅིག་ཡིན། ཁྱེད་ལ་བུ་དམ་པ་ཞིག་གི་ལེགས་སྐྱེས་སྤྲོད་དགོས།"
قَالَ كَذٰلِكِۚ قَالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌۚ وَلِنَجْعَلَهٗٓ اٰيَةً لِّلنَّاسِ وَرَحْمَةً مِّنَّاۚ وَكَانَ اَمْرًا مَّقْضِيًّا
qāla każālik(a), qāla rabbuka huwa ‘alayya hayyin(un), wa linaj‘alahū āyatal lin-nāsi wa raḥmatam minnā, wa kāna amram maqḍiyyā(n).
ཁོས་(ཇིབ་རིལ་) “དེ་ལྟར་རེད།” ཁྱེད་ཀྱི་གཙོ་བོས་ "འདི་ང་ལ་སྟབས་བདེ་པོ་ཡིན་པ་དང་། ང་ཚོས་དེ་མི་རིགས་ལ་(ཨ་ལཱ་ཧའི་ཆེ་བ་)རྟགས་ཤིག་དང་ང་ཚོའི་སྙིང་རྗེ་ཞིག་ཏུ་བཟོ་དགོས། དེ་ནི་(སྔོན་ནས་)ཐག་གཅོད་བྱས་པའི་གནད་དོན་ཞིག་རེད།"
قَالَ اِنِّيْ عَبْدُ اللّٰهِ ۗاٰتٰنِيَ الْكِتٰبَ وَجَعَلَنِيْ نَبِيًّا ۙ
qāla innī ‘abdullāh(i), ātāniyal-kitāba wa ja‘alanī nabiyyā(n).
ཁོང་གིས་(ཨི་ས) “དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཨ་ལཱ་ཧའི་བྲན་གཡོག་ཅིག་ཡིན། ཁོང་གིས་ང་ལ་དེབ་(ཨིན་ཇིལ་)གནང་བ་དང་། ཁོང་གིས་ང་ལ་ལུང་སྟོན་པ་བཟོས་ཡོད།
وَّجَعَلَنِيْ مُبٰرَكًا اَيْنَ مَا كُنْتُۖ وَاَوْصٰنِيْ بِالصَّلٰوةِ وَالزَّكٰوةِ مَا دُمْتُ حَيًّا ۖ
wa ja‘alanī mubārakan aina mā kunt(u), wa auṣānī biṣ-ṣalāti waz-zakāti mā dumtu ḥayyā(n).
ང་གང་དུ་ཡོད་རུང་ཁོང་གིས་ང་ལ་བཀྲ་ཤིས་པའི་མི་ཞིག་བཟོས་པ་དང་། ང་འཚོ་བའི་རིང་ལ་སྨོན་ལམ་རྒྱག་དགོས་པ་དང་།
وَّبَرًّاۢ بِوَالِدَتِيْ وَلَمْ يَجْعَلْنِيْ جَبَّارًا شَقِيًّا
wa barram biwālidatī wa lam yaj‘alnī jabbāran syaqiyyā(n).
ངའི་ཨ་མ་ལ་དད་པ་བརྟན་པོ་ཡོད། ཁོང་གིས་ང་ལ་ཆེ་འདོད་དང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་མ་བཟོས།
وَالسَّلٰمُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدْتُّ وَيَوْمَ اَمُوْتُ وَيَوْمَ اُبْعَثُ حَيًّا
was-salāmu ‘alayya yauma wulittu wa yauma amūtu wa yauma ub‘aṡu ḥayyā(n).
ང་སྐྱེས་པའི་ཉིན་མོ་དང་། ང་ཤི་བའི་ཉིན་མོ། དེ་བཞིན་ང་གསོན་པོར་ལངས་པའི་ཉིན་མོ་བཅས་ལ་ཡར་རྒྱས་ང་ལ་སྤྲོད་ཐུབ།"
ذٰلِكَ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ ۚقَوْلَ الْحَقِّ الَّذِيْ فِيْهِ يَمْتَرُوْنَ
Żālika ‘īsabnu maryam(a), qaulal-ḥaqqil-lażī fīhi yamtarūn(a).
དེ་ནི་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུ་ཡིན། (ཁོང་གིས་བཤད་པ་) བདེན་པའི་ཚིག་དེ་ཡིན། བདེན་པ་དེ་ཁོང་ཚོས་ཐེ་ཚོམ་བྱེད་ཀྱི་ཡོད།
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ
wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).
ང་ཚོས་(ཨི་ས་)མར་ཡམ་གྱི་བུ་དང་ཁོང་གི་ཨ་མ་(ཨི་སཱ)(ང་ཚོའི་ཆེ་བསྟོད་ཀྱི་)བདེན་དཔང་གསལ་པོ་ཞིག་ཏུ་བཟོས་ནས་(ང་ཚོའི་ཆེས་མཐོའི་)མཐོ་སྒང་དུ་སྲུང་སྐྱོབ་བྱས།
اِنْ هُوَ اِلَّا عَبْدٌ اَنْعَمْنَا عَلَيْهِ وَجَعَلْنٰهُ مَثَلًا لِّبَنِيْٓ اِسْرَاۤءِيْلَ ۗ
in huwa illā ‘abdun an‘amnā ‘alaihi wa ja‘alnāhu maṡalal libanī isrā'īl(a).
ང་ཚོའི་ཁོང་ལ་ཐུགས་རྗེ་གནང་བའི་བྲན་གཡོག་ཅིག་ལས་གཞན་གང་ཡང་མ་རེད། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་ཨིསི་རཱཨེལ་གྱི་བུ་ཕྲུག་ཚོར་སློབ་ཚན་གྱི་དཔེ་མཚོན་ཞིག་བཟོས་ཡོད།
وَلَمَّا جَاۤءَ عِيْسٰى بِالْبَيِّنٰتِ قَالَ قَدْ جِئْتُكُمْ بِالْحِكْمَةِ وَلِاُبَيِّنَ لَكُمْ بَعْضَ الَّذِيْ تَخْتَلِفُوْنَ فِيْهِۚ فَاتَّقُوا اللّٰهَ وَاَطِيْعُوْنِ
wa lammā jā'a ‘īsā bil-bayyināti qāla qad ji'tukum bil-ḥikmati wa li'ubayyina lakum ba‘ḍal-lażī takhtalifūna fīh(i), fattaqullāha wa aṭī‘ūn(i).
དེ་ནས་ཡེ་ཤུ་གནས་ཚུལ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་སྐབས་ཁོང་གིས་ "དོན་དངོས་ཐོག་ང་ཁྱེད་ཚོའི་མདུན་དུ་ཤེས་རབ་འཁྱེར་ནས་ཡོང་བ་དང་། ཁྱེད་ཚོས་རྩོད་པ་རྒྱག་བཞིན་པའི་དོན་དག་ཁ་ཤས་འགྲེལ་བཤད་རྒྱབ་པར་ཡོང་བ་ཡིན།
ثُمَّ قَفَّيْنَا عَلٰٓى اٰثَارِهِمْ بِرُسُلِنَا وَقَفَّيْنَا بِعِيْسَى ابْنِ مَرْيَمَ وَاٰتَيْنٰهُ الْاِنْجِيْلَ ەۙ وَجَعَلْنَا فِيْ قُلُوْبِ الَّذِيْنَ اتَّبَعُوْهُ رَأْفَةً وَّرَحْمَةً ۗوَرَهْبَانِيَّةَ ِۨابْتَدَعُوْهَا مَا كَتَبْنٰهَا عَلَيْهِمْ اِلَّا ابْتِغَاۤءَ رِضْوَانِ اللّٰهِ فَمَا رَعَوْهَا حَقَّ رِعَايَتِهَا ۚفَاٰتَيْنَا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا مِنْهُمْ اَجْرَهُمْ ۚ وَكَثِيْرٌ مِّنْهُمْ فٰسِقُوْنَ
Ṡumma qaffainā ‘alā āṡārihim birusulinā wa qaffainā bi‘īsabni maryama wa ātaināhul-injīl(a), wa ja‘alnā fī qulūbil-lażīnattaba‘ūhu ra'fataw wa raḥmah(tan), wa rahbāniyyatanibtada‘ūhā mā katabnā ‘alaihim illabtigā'a riḍwānillāhi famā ra‘auhā ḥaqqa ri‘āyatihā, fa'ātainal-lażīna āmanū minhum ajrahum, wa kaṡīrum minhum fāsiqūn(a).
དེ་ནས་ང་ཚོས་ང་ཚོའི་སྐུ་ཚབ་རྣམས་ཁོང་ཚོའི་རྐང་རྗེས་ལ་འཇུག་པར་བཏང་བ་དང་། ང་ཚོས་མར་ཡམ་གྱི་བུ་ཡེ་ཤུའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་རེད། ང་ཚོས་ཁོང་ལ་བདེན་དཔང་སྤྲད་པ་དང་ཁོང་གི་རྗེས་སུ་འབྲང་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་གུས་ཞབས་དང་སྙིང་རྗེ་བསྐྲུན་ཡོད། ང་ཚོས་ཁོང་ཚོར་(ང་ཚོས་དགོས་མཁོ་ཡོད་ཚད་ནི་)ཨ་ལཱ་ཧའི་དགའ་སྤྲོ་འཚོལ་དགོས་པའི་འགན་འཁྲི་མ་སྤྲད་ཀྱང་། ཁོང་ཚོས་དེ་ལེགས་པར་རྒྱུན་སྐྱོང་བྱེད་ཀྱི་མེད། དེར་བརྟེན་ཁོང་ཚོའི་ནང་ནས་ཡིད་ཆེས་བྱེད་མཁན་ཚོར་ང་ཚོས་ཁོང་ཚོའི་བྱ་དགའ་སྤྲད་པ་དང་ཁོང་ཚོ་མང་པོ་ཞིག་ངན་པ་ཡིན།