فَوَجَدَا عَبْدًا مِّنْ عِبَادِنَآ اٰتَيْنٰهُ رَحْمَةً مِّنْ عِنْدِنَا وَعَلَّمْنٰهُ مِنْ لَّدُنَّا عِلْمًا

fa wajadā ‘abdam min ‘ibādinā ātaināhu raḥmatam min ‘indinā wa ‘allamnāhu mil ladunnā ‘ilmā(n).

එවිට ඔවුන් දෙදෙනාම අපගේ වහලුන් අතරින් එක් වහලෙකු මුණගැසුණි. ඔහුට අපගේ පාර්ශවයෙන් අපි කරුණාව පහළ කළෙමු. තවද අපගේ පාර්ශවයෙන් අපි ඔහුට දැනුම ඉගැන්වූවෙමු.

قَالَ لَهٗ مُوْسٰى هَلْ اَتَّبِعُكَ عَلٰٓى اَنْ تُعَلِّمَنِ مِمَّا عُلِّمْتَ رُشْدًا

qāla lahū mūsā hal attabi‘uka ‘alā an tu‘allimani mimmā ‘ullimta rusydā(n).

මූසා ඔහුට මෙසේ කීවේය. “ඔබ (සත්‍ය) මඟ පෙන්වීමට ඉගැන්වූ දැනුම මටත් කියා දීමට මම ඔබව අනුගමනය කළ හැකිද?”

قَالَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

ඔහු පිළිතුරු දුන්නේය, “නියත වශයෙන්ම ඔබට මා සමඟ ඉවසිලිවන්තව සිටීමට නොහැකි වනු ඇත.

وَكَيْفَ تَصْبِرُ عَلٰى مَا لَمْ تُحِطْ بِهٖ خُبْرًا

wa kaifa taṣbiru ‘alā mā lam tuḥiṭ bihī khubrā(n).

ඒ වගේම ඔබට ඒ ගැන ප්‍රමාණවත් දැනුමක් නොමැති විට, ඔබට යම් දෙයක් ගැන ඉවසිලිවන්තව කටයුතු කළ හැක්කේ කෙසේද? ”

قَالَ سَتَجِدُنِيْٓ اِنْ شَاۤءَ اللّٰهُ صَابِرًا وَّلَآ اَعْصِيْ لَكَ اَمْرًا

qāla satajidunī in syā'allāhu ṣābiraw wa lā a‘ṣī laka amrā(n).

ඔහු (මූසා) මෙසේ පැවසීය, "දෙවියන් කැමති නම්, ඔබ මාව ඉවසිලිවන්තයෙකු ලෙස දකිනු ඇත, තවද මම ඔබට කිසිදු දෙයකට විරුද්ධ නොවෙමි."

قَالَ فَاِنِ اتَّبَعْتَنِيْ فَلَا تَسْـَٔلْنِيْ عَنْ شَيْءٍ حَتّٰٓى اُحْدِثَ لَكَ مِنْهُ ذِكْرًا ࣖ

qāla fa inittaba‘tanī falā tas'alnī ‘an syai'in ḥattā uḥdiṡa laka minhu żikrā(n).

ඔහු මෙසේ පැවසීය, “ඔබ මාව අනුගමනය කරන්නේ නම්, මම ඔබට පැහැදිලි කරන තුරු කිසිවක් ගැන මගෙන් අසන්න එපා.

فَانْطَلَقَاۗ حَتّٰٓى اِذَا رَكِبَا فِى السَّفِيْنَةِ خَرَقَهَاۗ قَالَ اَخَرَقْتَهَا لِتُغْرِقَ اَهْلَهَاۚ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا اِمْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā rakibā fis-safīnati khara ahā, qāla akharaqtahā litugriqa ahlahā, laqad ji'ta syai'an imrā(n).

ඉන්පසු ඔවුන් දෙදෙනාම බෝට්ටුවට නැගීමට පෙර ඉදිරියට ගියහ. ඔහු එහි සිදුරක් සෑදුවේය. ඔහු (මෝසෙස්) මෙසේ ඇසුවේය. "ඔබ බෝට්ටුවේ සිදුරක් සෑදුවේ ඇයි? ඔබ එහි සිටි අයව ගිල්වා දැමුවාද?" නියත වශයෙන්ම ඔබ මහා පාපයක් කර ඇත.

قَالَ اَلَمْ اَقُلْ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

ඔහු කිව්වා, “මම ඔයාට කිව්වේ නැද්ද මාත් එක්ක ඉවසගෙන ඉන්න ඔයාට බැරි වෙයි කියලා?”

قَالَ لَا تُؤَاخِذْنِيْ بِمَا نَسِيْتُ وَلَا تُرْهِقْنِيْ مِنْ اَمْرِيْ عُسْرًا

qāla lā tu'ākhiżnī bimā nasītu wa lā turhiqnī min amrī ‘usrā(n).

“මගේ අමතකවීම නිසා මට දඬුවම් නොකරන්න, මගේ කටයුතුවලදී මට කිසිදු දුෂ්කරතාවයක් ඇති නොකරන්න” යැයි ඔහු (මූසා) පැවසීය.

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰٓى اِذَا لَقِيَا غُلٰمًا فَقَتَلَهٗ ۙقَالَ اَقَتَلْتَ نَفْسًا زَكِيَّةً؈ۢبِغَيْرِ نَفْسٍۗ لَقَدْ جِئْتَ شَيْـًٔا نُّكْرًا ۔

fanṭalaqā, ḥattā iżā laqiyā gulāman fa qatalah(ū), qāla aqatalta nafsan zakiyyatam bigairi nafs(in), laqad ji'ta syai'an nukrā(n).

ඉන්පසු දෙදෙනාම ඇවිද ගියහ. ඔවුන් දෙදෙනා තරුණයෙකු මුණගැසෙන තුරු ඔහු ඔහුව මරා දැමීය. ඔහු (මූසා) මෙසේ පැවසීය, “ඔබ පිරිසිදු ආත්මයක් තවත් කෙනෙකුව මැරූ නිසා නොව, ඇයි ඔබ මරා දමන්නේ? ඇත්ත වශයෙන්ම, ඔබ ඉතා වරදක් කර ඇත.”

۞ قَالَ اَلَمْ اَقُلْ لَّكَ اِنَّكَ لَنْ تَسْتَطِيْعَ مَعِيَ صَبْرًا

qāla alam aqul laka innaka lan tastaṭī‘a ma‘iya ṣabrā(n).

ඔහු කිව්වා, “මම ඔයාට කිව්වේ නැද්ද මාත් එක්ක ඉවසන්න බෑ කියලා?”

قَالَ اِنْ سَاَلْتُكَ عَنْ شَيْءٍۢ بَعْدَهَا فَلَا تُصٰحِبْنِيْۚ قَدْ بَلَغْتَ مِنْ لَّدُنِّيْ عُذْرًا

qāla in sa'altuka ‘an syai'im ba‘dahā falā tuṣāḥibnī, qad balagta mil ladunnī ‘użrā(n).

ඔහු (මූසා) මෙසේ පැවසීය: “මෙයින් පසු මම ඔබෙන් යමක් ඇසුවොත්, මට ඔබ සමඟ තවත් යාමට ඉඩ නොදෙන්න. නියත වශයෙන්ම ඔබ මගේ නිදහසට කරුණු පිළිගැනීමට තරම් ඉවසිලිවන්තව සිටියාය.”

فَانْطَلَقَا ۗحَتّٰىٓ اِذَآ اَتَيَآ اَهْلَ قَرْيَةِ ِۨاسْتَطْعَمَآ اَهْلَهَا فَاَبَوْا اَنْ يُّضَيِّفُوْهُمَا فَوَجَدَا فِيْهَا جِدَارًا يُّرِيْدُ اَنْ يَّنْقَضَّ فَاَقَامَهٗ ۗقَالَ لَوْ شِئْتَ لَتَّخَذْتَ عَلَيْهِ اَجْرًا

fanṭalaqā, ḥattā iżā atayā ahla qaryatinistaṭ‘amā ahlahā fa abau ay yuḍayyifūhumā fa wajadā fīhā jidāray yurīdu ay yaqaḍḍa fa aqāmah(ū), qāla lau syi'ta lattakhażta ‘alaihi ajrā(n).

ඉතින් දෙදෙනා ඉදිරියට ගියහ; ඒ දෙදෙනාම යම් රටක ජනතාව වෙත පැමිණි විට, ඔවුන් දෙදෙනාම එම ජනතාවගෙන් සංග්‍රහ කරන ලෙස ඉල්ලා සිටියහ, නමුත් ඔවුන් (ඒ රටේ ජනතාව) ඔවුන්ට සංග්‍රහ කිරීමට අකමැති වූ අතර, පසුව ඔවුන් දෙදෙනාම (ඒ රටේ ) කඩා වැටීමට ආසන්න නිවාසවල බිත්ති දුටුවේය, පසුව ඔහු ඒවා කෙළින් කළේය. ඔහු (මෝසෙස්) මෙසේ පැවසීය, "ඔබට අවශ්‍ය නම්, ඔබට ඒ සඳහා විපාකයක් ඉල්ලා සිටිය හැකිය."

قَالَ هٰذَا فِرَاقُ بَيْنِيْ وَبَيْنِكَۚ سَاُنَبِّئُكَ بِتَأْوِيْلِ مَا لَمْ تَسْتَطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًا

qāla hāżā firāqu bainī wa bainik(a), sa'unabbi'uka bita'wīli mā lam tastaṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

ඔහු මෙසේ පැවසීය, "මෙය මා සහ ඔබ අතර වෙන්වීමයි; ඔබට දරාගත නොහැකි වූ ක්‍රියාවන් සඳහා පැහැදිලි කිරීමක් මම ඔබට දෙන්නම්."

اَمَّا السَّفِيْنَةُ فَكَانَتْ لِمَسٰكِيْنَ يَعْمَلُوْنَ فِى الْبَحْرِ فَاَرَدْتُّ اَنْ اَعِيْبَهَاۗ وَكَانَ وَرَاۤءَهُمْ مَّلِكٌ يَّأْخُذُ كُلَّ سَفِيْنَةٍ غَصْبًا

ammas-safīnatu fa kānat limasākīna ya‘malūna fil-baḥri fa arattu an a‘ībahā, wa kāna warā'ahum malikuy ya'khużu kulla safīnatin gaṣbā(n).

දැන් ඒ බෝට්ටුව මුහුදේ වැඩ කළ දුප්පතුන්ට අයිති විය; මම එය විනාශ කිරීමට අදහස් කළෙමි, මන්ද ඔවුන්ට පෙර සෑම බෝට්ටුවක්ම අල්ලා ගන්නා රජෙක් සිටියේය.

وَاَمَّا الْغُلٰمُ فَكَانَ اَبَوَاهُ مُؤْمِنَيْنِ فَخَشِيْنَآ اَنْ يُّرْهِقَهُمَا طُغْيَانًا وَّكُفْرًا ۚ

wa ammal-gulāmu fa kāna abawāhu mu'minaini fa khasyīnā ay yurhiqahumā ṭugyānaw wa kufrā(n).

තරුණයා (අවිශ්වාසවන්තයා) සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ඔහුගේ දෙමව්පියන් දෙදෙනාම විශ්වාසවන්තයින් වූ අතර, ඔහු තම දෙමව්පියන් නොමඟ යැවීමට සහ අවිශ්වාසයට බල කරනු ඇතැයි අපි බිය වූයෙමු.

فَاَرَدْنَآ اَنْ يُّبْدِلَهُمَا رَبُّهُمَا خَيْرًا مِّنْهُ زَكٰوةً وَّاَقْرَبَ رُحْمًا

fa aradnā ay yubdilahumā rabbuhumā khairam minhu zakātaw wa aqraba ruḥmā(n).

එවිට අපි, දෙවියන් වහන්සේ නම්, ඔවුන් ඔහු වෙනුවට තවත් (දරුවෙකු) පත් කරන්නෙමු, ඔහුගේ පාරිශුද්ධත්වය එම (දරුවාට) වඩා හොඳ සහ (ඔහුගේ මවට සහ පියාට) වඩාත් ආදරණීයයි.

وَاَمَّا الْجِدَارُ فَكَانَ لِغُلٰمَيْنِ يَتِيْمَيْنِ فِى الْمَدِيْنَةِ وَكَانَ تَحْتَهٗ كَنْزٌ لَّهُمَا وَكَانَ اَبُوْهُمَا صَالِحًا ۚفَاَرَادَ رَبُّكَ اَنْ يَّبْلُغَآ اَشُدَّهُمَا وَيَسْتَخْرِجَا كَنْزَهُمَا رَحْمَةً مِّنْ رَّبِّكَۚ وَمَا فَعَلْتُهٗ عَنْ اَمْرِيْۗ ذٰلِكَ تَأْوِيْلُ مَا لَمْ تَسْطِعْ عَّلَيْهِ صَبْرًاۗ ࣖ

wa ammal-jidāru fa kāna ligulāmaini yatīmaini fil-madīnati wa kāna taḥtahū kanzul lahumā wa kāna abūhumā ṣāliḥā(n), fa arāda rabbuka ay yablugā asyuddahumā wa yastakhrijā kanzahumā raḥmatam mir rabbik(a), wa mā fa‘altuhū ‘an amrī, żālika ta'wīlu mā lam tasṭī‘ ‘alaihi ṣabrā(n).

බිත්තිය සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, එය නගරයේ අනාථ පිරිමි ළමයින් දෙදෙනෙකුට අයත් වූ අතර, ඒ යටතේ ඔවුන්ට අයත් නිධානයක් තිබුණි. ඔවුන්ගේ පියා දැහැමි මිනිසෙකි. එබැවින් ඔබේ ස්වාමියා ඔවුන් වැඩිවියට පත් වී ඔබේ ස්වාමියාගේ දයාවක් ලෙස ඔවුන්ගේ නිධානය පිටතට ගැනීමට කැමති විය. මම එය මගේම කැමැත්තෙන් කළේ නැත. ඔබ නොඉවසිලිමත් වූ ක්‍රියාවන්ට එය සාක්ෂියකි.