وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
மேலும் அவர்கள் உம்மிடம் (முஹம்மதே), சுல்கர்னைனைப் பற்றிக் கேட்டார்கள். நீர் கூறுவீராக, “நான் உங்களுக்கு அந்தக் கதையைப் படித்துக் காட்டுகிறேன்.”
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
நிச்சயமாக, நாம் அவருக்கு பூமியில் ஒரு பதவியை அளித்திருக்கிறோம்; மேலும், அவர் அனைத்தையும் அடைவதற்கான ஒரு வழியையும் ஏற்படுத்தித் தந்திருக்கிறோம்.
فَاَتْبَعَ سَبَبًا
fa atba‘a sababā(n).
பிறகு அவன் ஒரு பாதையைத் தேர்ந்தெடுத்தான்.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
சூரியன் மறையும் இடத்திற்கு அவர் வந்து சேர்ந்தபோது, கருமையான சேற்றுக் கடலில் சூரியன் மறைவதைக் கண்டார்; அங்கே அவர் (மதம் இல்லாத) ஒரு கூட்டத்தைக் கண்டார். நாங்கள் கூறினோம், "ஓ சுல்கர்னைன்! நீர் அவர்களைத் தண்டிக்கலாம் அல்லது நன்மை செய்யலாம் (அவர்களை நம்பிக்கை கொள்ள அழைக்கலாம்)."
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
அவர் (ஜுல்கர்னைன்) கூறினார், "யார் அநீதி இழைக்கிறாரோ, அவரை நாம் தண்டிப்போம்; பின்னர் அவர் தன் இறைவனிடம் திரும்பக் கொண்டுவரப்படுவார்; அதன்பின் அல்லாஹ் அவருக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனையை வழங்குவான்."
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர், பதிலுக்குச் சிறந்த வெகுமதியைப் பெறுவார்; மேலும், நமது எளிமையான கட்டளைகளை அவருக்கு நாம் எடுத்துரைப்போம்.
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
பிறகு அவர் வேறு பாதையில் சென்றார்.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
சூரியன் உதிக்கும் இடமான கிழக்கை அவர் அடைந்தபோது, நாம் யாருக்கு எதிராக எந்தப் பாதுகாப்பையும் அளிக்காதோ அந்த மக்கள் மீது அது பிரகாசிப்பதைக் கண்டார்.
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
ஆகவே, நிச்சயமாக அவனுள் (ஜுல்கர்னைன்) உள்ள அனைத்தையும் நாம் அறிவோம்.
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
பிறகு அவர் வேறு பாதையில் சென்றார்.
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
அவன் இரண்டு மலைகளுக்கு இடையே சென்றடைந்தபோது, அந்த மலைகளுக்குப் பின்னால், தாங்கள் பேசிக்கொள்வதையே சரியாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாத ஒரு மக்கள் கூட்டத்தைக் கண்டான்.
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
அவர்கள் கூறினார்கள், "ஓ சுல்கர்னைன்! நிச்சயமாக, யக்ஜுஜ் மற்றும் மக்ஜுஜ் (பூமிக்குத் தீங்கு விளைவிக்கும் உயிரினங்கள்), எனவே எங்களுக்கும் அவற்றுக்கும் இடையில் நீங்கள் ஒரு தடுப்பை எழுப்புவதற்காக நாங்கள் உங்களுக்கு வெகுமதி அளிக்கலாமா?"
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
அவர் (ஜுல்கர்னைன்) கூறினார், "இறைவன் எனக்கு அளித்திருப்பது (உங்கள் வெகுமதியை விட) சிறந்தது. எனவே, உங்களுக்கும் அவர்களுக்கும் இடையில் ஒரு தடையை உருவாக்கும் அளவுக்கு எனக்கு வலிமையளித்து உதவுங்கள்."
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
எனக்கு இரும்புத் துண்டுகளைக் கொடுங்கள்!” அந்த இரும்புத் துண்டுகள் இரண்டு மலைகளின் மட்டத்திற்கு வந்ததும், அவன், “நெருப்பின் மீது ஊதுங்கள்!” என்றான். அது நெருப்பைப் போல சிவந்ததும், அவன், “எனக்குக் கொதிக்கும் செம்பைக் கொடுங்கள், நான் அதை அதன் மீது ஊற்றுகிறேன்” என்றான்.
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
எனவே அவர்களால் (யக்ஜுஜ் மற்றும் மக்ஜுஜ்) அதன் மீது ஏறவும் முடியவில்லை, அதில் ஒரு துளையிடவும் முடியவில்லை.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
அவர் (ஜுல்கர்னைன்) கூறினார், "இந்த (சுவர்) என் இறைவன் அளித்த அருட்கொடையாகும். எனவே, என் இறைவனின் வாக்குறுதி நிறைவேறும்போது, அவன் இதை அழித்துவிடுவான்; மேலும் என் இறைவனின் வாக்குறுதி உண்மையானது."