وَيَسْـَٔلُوْنَكَ عَنْ ذِى الْقَرْنَيْنِۗ قُلْ سَاَتْلُوْا عَلَيْكُمْ مِّنْهُ ذِكْرًا ۗ
wa yas'alūnaka ‘an żil qarnain(i), qul sa'atlū ‘alaikum minhu żikrā(n).
Yɛ be usali amun (Mohamɛdi) Zulkarnain i su ndɛ. Se i kɛ: “Nán n kanngan ndɛ’n nun n kle wɔ.”
اِنَّا مَكَّنَّا لَهٗ فِى الْاَرْضِ وَاٰتَيْنٰهُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ سَبَبًا ۙ
innā makkannā lahū fil-arḍi wa ātaināhu min kulli syai'in sababā(n).
Nanwlɛ, e mɛnnin i junman asiɛ’n su wa, yɛ e mɛnnin i atin (ɔ kwla yo) like kwlaa, .
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَغْرِبَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَغْرُبُ فِيْ عَيْنٍ حَمِئَةٍ وَّوَجَدَ عِنْدَهَا قَوْمًا ەۗ قُلْنَا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِمَّآ اَنْ تُعَذِّبَ وَاِمَّآ اَنْ تَتَّخِذَ فِيْهِمْ حُسْنًا
Ḥattā iżā balaga magribasy-syamsi wajadahā tagrubu fī ‘ainin ḥami'atiw wa wajada ‘indahā qaumā(n), qulnā yā żal-qarnaini immā an tu‘ażżiba wa immā an tattakhiża fīhim ḥusnā(n).
Kɛ ɔ ko ju lika nga via’n tɔ’n, ɔ wunnin kɛ ɔ (via’n) tɔ jenvie ble m’ɔ ti nvuɛn’n nun, kpɛkun lɔ’n, ɔ wunnin sran kun (mɔ be leman Ɲanmiɛn sulɛ wafa’n). E seli kɛ: "O Zulkarnain! A kwla tu be fɔ annzɛ a kwla yo like kpa (flɛ be kɛ be lafi su)."
قَالَ اَمَّا مَنْ ظَلَمَ فَسَوْفَ نُعَذِّبُهٗ ثُمَّ يُرَدُّ اِلٰى رَبِّهٖ فَيُعَذِّبُهٗ عَذَابًا نُّكْرًا
qāla ammā man ẓalama fa saufa nu‘ażżibuhū ṡumma yuraddu ilā rabbihī fa yu‘ażżibuhū ‘ażāban nukrā(n).
Ɔ (Zulkarnain) seli kɛ: “Sran kwlaa ng’ɔ yo sa tɛtɛ’n, é tú i fɔ, kpɛkun ɔ́ sáci i Min’n i wun lɔ, kpɛkun Allah fá fɔ kekle kpa mán i.”
وَاَمَّا مَنْ اٰمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهٗ جَزَاۤءً ۨالْحُسْنٰىۚ وَسَنَقُوْلُ لَهٗ مِنْ اَمْرِنَا يُسْرًا ۗ
wa ammā man āmana wa ‘amila ṣāliḥan fa lahū jazā'anil-ḥusnā, wa sanaqūlu lahū min amrinā yusrā(n).
Sran ng'ɔ lafi su m'ɔ yo sa kpa'n, ɔ́ ɲán like kpafuɛ'n (akatua) i su, yɛ é fá e mmla nga be ti pɔpɔ'n é klé i."
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
Kpɛkun, ɔ fali atin (m’ɔ timan kun’n).
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ مَطْلِعَ الشَّمْسِ وَجَدَهَا تَطْلُعُ عَلٰى قَوْمٍ لَّمْ نَجْعَلْ لَّهُمْ مِّنْ دُوْنِهَا سِتْرًا ۙ
Ḥattā iżā balaga maṭli‘asy-syamsi wajadahā taṭlu‘u ‘alā qaumil lam naj‘al lahum min dūnihā sitrā(n).
Kɛ ɔ ko yo naan w’a ju lika nga via’n fite lɔ’n (wia afiliɛ lɔ lika’n nun’n), ɔ wunnin kɛ (via’n) kpaja sran kun mɔ y’a yoman be sasalɛ like (via’n i kpajalɛ’n) i su’n.
كَذٰلِكَۗ وَقَدْ اَحَطْنَا بِمَا لَدَيْهِ خُبْرًا
każālik(a), wa qad aḥaṭnā bimā ladaihi khubrā(n).
ɔ maan, yɛ nanwlɛ, E si like kwlaa ng’ɔ o i nun’n (Zulkarnain).
ثُمَّ اَتْبَعَ سَبَبًا
Ṡumma atba‘a sababā(n).
Kpɛkun ɔ fali atin kun (ɔ fali atin uflɛ ekun).
حَتّٰىٓ اِذَا بَلَغَ بَيْنَ السَّدَّيْنِ وَجَدَ مِنْ دُوْنِهِمَا قَوْمًاۙ لَّا يَكَادُوْنَ يَفْقَهُوْنَ قَوْلًا
Ḥattā iżā balaga bainas-saddaini wajada min dūnihimā qaumal lā yakādūna yafqahūna qaulā(n).
Kɛ ɔ fɛ i kɛ ɔ juli oka nɲɔn be afiɛn’n, ɔ wunnin sran wie mɔ be kwlá wunman yalɛ kokolɛ’n i wlɛ kpa’n (oka nɲɔn’m be sin lɔ).
قَالُوْا يٰذَا الْقَرْنَيْنِ اِنَّ يَأْجُوْجَ وَمَأْجُوْجَ مُفْسِدُوْنَ فِى الْاَرْضِ فَهَلْ نَجْعَلُ لَكَ خَرْجًا عَلٰٓى اَنْ تَجْعَلَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ سَدًّا
qālū yā żal-qarnaini inna ya'jūja wa ma'jūja mufsidūna fil-arḍi fahal naj‘alu laka kharjan ‘alā an taj‘alā bainanā wa bainahum saddā(n).
Be seli kɛ: “O Zulkarnain!
قَالَ مَا مَكَّنِّيْ فِيْهِ رَبِّيْ خَيْرٌ فَاَعِيْنُوْنِيْ بِقُوَّةٍ اَجْعَلْ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُمْ رَدْمًا ۙ
qāla mā makkannī fīhi rabbī fa a‘īnūnī biquwwatin aj‘al bainakum wa bainahum radmā(n).
Ɔ (Zulkarnain) seli kɛ: “Like nga Ɲanmiɛn mannin min’n, ɔ ti kpa tra (ɔ akatua’n), ɔ maan uka min nin wunmiɛn, naan m’an kwla yo like kun m’ɔ tanndan amun nin be afiɛn’n .
اٰتُوْنِيْ زُبَرَ الْحَدِيْدِۗ حَتّٰىٓ اِذَا سَاوٰى بَيْنَ الصَّدَفَيْنِ قَالَ انْفُخُوْا ۗحَتّٰىٓ اِذَا جَعَلَهٗ نَارًاۙ قَالَ اٰتُوْنِيْٓ اُفْرِغْ عَلَيْهِ قِطْرًا ۗ
Ātūnī zubaral-ḥadīd(i), ḥattā iżā sāwā bainaṣ-ṣadafaini qālanfukhū, ḥattā iżā ja‘alahū nārā(n), qāla ātūnī ufrig ‘alaihi qiṭrā(n).
Amun man min blalɛ nɲa mun!” Kɛ ɔ ko yo naan (blalɛ’n i lika’n w’a jran) oka’n i ti nɲɔn’n be su’n, ɔ (Zulkarnain) seli kɛ: “Fu (sin’n)!”
فَمَا اسْطَاعُوْٓا اَنْ يَّظْهَرُوْهُ وَمَا اسْتَطَاعُوْا لَهٗ نَقْبًا
famasṭā‘ū ay yaẓharūhu wa mastaṭā‘ū lahū naqbā(n).
Ɔ maan be (Yakjuj nin Makjuj) b’a kwlá fuman su yɛ b’a kwlá (ekun) b’a yoman kunman kun i nun.
قَالَ هٰذَا رَحْمَةٌ مِّنْ رَّبِّيْۚ فَاِذَا جَاۤءَ وَعْدُ رَبِّيْ جَعَلَهٗ دَكَّاۤءَۚ وَكَانَ وَعْدُ رَبِّيْ حَقًّا ۗ
qāla hāżā raḥmatum mir rabbī, fa iżā jā'a wa‘du rabbī ja‘alahū dakkā'(a), wa kāna wa‘du rabbī ḥaqqā(n).
Ɔ (Zulkarnain) seli kɛ: "(Talɛ) sɔ'n ti min Min'n i suyralɛ, ɔ maan kɛ min Min'n i nda'n wá jú'n, ɔ́ núnnún i; yɛ min Min'n i nda'n ti nanwlɛ."