فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Chuvangin Amah (Allah) chuan pawm tha takin a pawm a, thanlenna tha takin a enkawl a, a enkawlna chu Zakaria kutah a hlan ta a ni. Zakaria chu mihrab (biakna pindan bik)-a a rawn hmuh apiangin a kiangah ei tur a hmu thin. Ani chuan, "Aw Maryam! Khawi atang nge he thil hi i lak?" Ani (Maryam) chuan, “Allah hnen atanga lo kal a ni,” tiin a chhang a. Dik tak chuan Allah chuan a duh apiang hnenah chhut tel lovin ei tur a pe thin.
وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).
Tin, (hriat reng rawh) vantirhkohte'n, "Aw Maryam! Dik tak chuan Allah chuan a thlang che a, a tithianghlim che a, khawvel zawng zawngah (chutih lai chuan) hmeichhia zawng zawng aiin a dah pawimawh zawk che a ni" an tih lai khan.
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
Aw Maryam! I Lalpa thu awih la, chibai buktute hnenah bawkkhup la, chibai buk rawh."
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(Hriat reng rawh) vantirhkohten, “Aw Mari!Allah chuan A hnen atanga thu tha tak a pe che a, a hming chu Messia a ni ang, Isua, Mari fapa, khawvel leh a tawpah chuan mi danglam bik, leh (Allah hnena) hnaih tawh zinga mi a ni ang.
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Mari fapa Messia kha Tirhkoh chauh a ni. Hemi hma hian tirhkoh engemaw zat an lo liam tawh a. Tin, a nu chu thudik vawng tlat mi a ni bawk. An pahnih hian chaw an ei tlangpui. Anmahni (Lehkhabu Mite) hnena chang (thiltihtheihna chhinchhiahna) kan hrilhfiah dan en la, chutah chuan (an duhzawng avanga) an hawisan dan en rawh
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ
wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).
Tin, Mari fapa leh a nu chu (Kan ropuizia) finfiahna chiang tak atan (Isa) kan siam a, tlang sang takah, (hmun reh tak, thlamuang tak leh thei tamna hmun) tuikhuah luang chhuakin kan humhim bawk.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
leh Imran fanu Maryam, a chawimawina vawng rengtu, chutah chuan Kan (siam) thlarau thenkhat chu a pum chhungah kan thaw lut a; tin, a Lalpa thu leh a lehkhabute chu a nemnghet a; tin, thu awih mite zinga mi a ni bawk.