فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
As shen-y-fa ghow eh (Allah) eh lesh ard-chree, hrog eh eh lesh ard-chroo as hug eh e churrym da Zakaria. Gagh tra haink Zakaria dy akin eh ayns y mihrab (seihll s'speciale son adhradh), v'eh geddyn bieys er e laue. As dooyrt eh, "O Maryam! C'raad t'ou er gheddyn shoh?" As dreggyr ee (Maryam), “T’eh veih Allah.” Ta Allah dy firrinagh cur beaghey da quoi-erbee ta echey, fegooish coontey.
وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).
As (cummey) tra dooyrt ny ainleyn, "O Maryam! Dy firrinagh, ta Allah er dty reih, er dty ghlenney, as er dty chur ayns priority erskyn ooilley ny mraane ayns ooilley ny seihll (er y traa shen).
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
O Moirrey! Cur obbeeys da dty Hiarn, croymmey as bow marish ny ta bow."
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(Cuimhne-jee), tra dooyrt ny ainleyn, "O Maryam! Dy firrinagh, ta Allah cur cowraghyn mie dhyt mychione bree (fir-man) veih (eshyn mac), t'eh enmyssit yn Messiah Isa mac Maryam, dooinney prominent ayns y theihll shoh as ayns y theihll er-dy-henney, as fer jeusyn ta er nyn goyrt stiagh (da Allah),
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Yn Messiah, mac Mary, cha row eh agh Apostle. Roish shen, va ymmodee apostlyn er n’gholl shaghey. As va e voir dooinney va cliaghtey rish y firrinys. Ta'n daa elley jeu jannoo bieys er-y-fa shen. Tastey jeh’n aght ta shin soilshaghey magh ny verseyn (cowraghyn dy phooar) daue (Pobble y Leih), as tastey jeh’n aght ta’d er nyn stroie (liorish nyn ghrayse)
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ
wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).
As ren shin (Isa) mac Mary as e voir myr proof soilley jeh (Ar mooaralys), as ren shin ad y choadey ayns ard-valley, (ynnyd ta soit, s’smooar as lan dy fruit) lesh ushtaghyn ta sheeyney.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
as Maryam, nieu Imran, v’er choadey e onnor, eisht hug shin stiagh ayns e ghrogh-chree cuid jeh’n spyrryd (crooit) ain; as ren eh cowraghey goan e Hiarn as e leibaghyn; as v'eh fer jeh'n sleih biallagh.