فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
So I (Allah) aksept am wit gud akseptans, rayz am wit gud growth en giv ova in kia to Zakaria. Ɛnitɛm we Zakaria kin kam si am na di mihrab (spɛshal rum fɔ wɔship), i kin fɛn it nia am. I se, "O Maryam! Usay yu gɛt dis?" I (Maryam) ansa se, “I kɔmɔt frɔm Allah.” Fɔ tru, Allah de gi tin fɔ it to udat i want witout kɔlkyulɛshɔn.
وَاِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ اصْطَفٰىكِ وَطَهَّرَكِ وَاصْطَفٰىكِ عَلٰى نِسَاۤءِ الْعٰلَمِيْنَ
wa iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāhaṣṭafāki wa ṭahharaki waṣṭafāki ‘alā nisā'il-‘ālamīn(a).
Ɛn (mɛmba) we di enjɛl dɛn se, "O Maryam! Fɔ tru, Allah dɔn pik yu, klin yu, ɛn put yu fɔs pas ɔl uman dɛn na ɔl di wɔl dɛn (da tɛm de).
يٰمَرْيَمُ اقْنُتِيْ لِرَبِّكِ وَاسْجُدِيْ وَارْكَعِيْ مَعَ الرّٰكِعِيْنَ
yā maryamuqnutī lirabbiki wasjudī warka‘ī ma‘ar-rāki‘īn(a).
O Maryam! Una obe yu Masta, butu ɛn butu wit di wan dɛn we de butu."
اِذْ قَالَتِ الْمَلٰۤىِٕكَةُ يٰمَرْيَمُ اِنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكِ بِكَلِمَةٍ مِّنْهُۖ اسْمُهُ الْمَسِيْحُ عِيْسَى ابْنُ مَرْيَمَ وَجِيْهًا فِى الدُّنْيَا وَالْاٰخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِيْنَۙ
iż qālatil-malā'ikatu yā maryama innallāha yubasysyiruki bikalimatim minhusmuhul-masīḥu ‘īsabnu maryama wajīhan fid-dun-yā wal-ākhirati wa minal-muqarrabīn(a).
(Mɛmba) we di enjɛl dɛn se, “O Meri! Allah de gi yu gud nyus bɔt wan wɔd frɔm Am, we in nem go bi di Mɛsaya, Jizɔs, Meri in pikin, we difrɛn na dis wɔl ɛn di layf we de afta, ɛn wan pan di wan dɛn we dɛn dɔn briŋ kam nia (to Allah).
مَا الْمَسِيْحُ ابْنُ مَرْيَمَ اِلَّا رَسُوْلٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۗ وَاُمُّهٗ صِدِّيْقَةٌ ۗ كَانَا يَأْكُلَانِ الطَّعَامَ ۗ اُنْظُرْ كَيْفَ نُبَيِّنُ لَهُمُ الْاٰيٰتِ ثُمَّ انْظُرْ اَنّٰى يُؤْفَكُوْنَ
mal-masīḥubnu maryama illā rasūl(un), qad khalat min qablihir rusul(u), wa ummuhū ṣiddīqah(tun), kānā ya'kulāniṭ-ṭa‘ām(a), unẓur kaifa nubayyinu lahumul-āyāti ṡummanẓur annā yu'fakūn(a).
Di Mɛsaya, we na Meri in pikin, na bin Apɔsul nɔmɔ. Bifo dis tɛm, sɔm apɔsul dɛn bin dɔn pas. Ɛn in mama na pɔsin we bin de fala di trut. Dɛn ɔl tu kin it tin fɔ it. Wach aw Wi de ɛksplen di vas dɛn (sayn dɛn fɔ pawa) to dɛn (Pipul dɛn na di Buk), dɔn wach aw dɛn de tɔn dɛn bak (bay wetin dɛn want) .
وَجَعَلْنَا ابْنَ مَرْيَمَ وَاُمَّهٗٓ اٰيَةً وَّاٰوَيْنٰهُمَآ اِلٰى رَبْوَةٍ ذَاتِ قَرَارٍ وَّمَعِيْنٍ ࣖ
wa ja‘alnabna maryama wa ummahū āyataw wa āwaināhumā ilā rabwatin żāti qarāriw wa ma‘īn(in).
Ɛn Wi mek (Ayza) Meri ɛn in mama dɛn pikin as klia pruf fɔ (Wi big), ɛn Wi protɛkt dɛn na ayland, (ples we kwayɛt, we gɛt shado ɛn we ful-ɔp wit frut) wit spring dɛn we de flɔ.
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرٰنَ الَّتِيْٓ اَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيْهِ مِنْ رُّوْحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمٰتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهٖ وَكَانَتْ مِنَ الْقٰنِتِيْنَ ࣖ ۔
wa maryamabnata ‘imrānal-latī aḥṣanat farjahā fa nafakhnā fīhi mir rūḥinā wa ṣaddaqat bikalimāti rabbihā wa kutubihī wa kānat minal-qānitīn(a).
ɛn Maryam, di gyal pikin fɔ Imran, we bin kip in ɔnɔ, dɔn Wi blo insay in bɛlɛ sɔm pan Wi (kriet) spirit; ɛn i bin kɔnfyus di wɔd dɛn we in Masta ɛn In buk dɛn tɔk; ɛn in na bin wan pan di pipul dɛn we bin de obe.