وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا
wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
གལ་ཏེ་ཁྱོད་(མུ་ཧ་མཱད་)ཁོ་ཚོའི་གྲས་སུ་ཡོད་ན་(ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་པོ)ཁོ་ཚོ་དང་མཉམ་དུ་སྨོན་ལམ་འདེབས་འདོད་ཡོད་ན། དེ་ནས་ཁོ་ཚོའི་ཚོགས་པ་ཞིག་ཁྱོད་དང་མཉམ་དུ་ལངས་ནས་(སྨོན་ལམ་བཏབ་ནས་)མཚོན་ཆ་འཁུར་དགོས། ཁོ་ཚོས་གྲ་སྒྲིག་བྱེད་དུ་འཇུག་རོགས། དོགས་ཟོན་དང་མཚོན་ཆ་ཁུག་མ་ནང་དུ་བླུགས་ཡོད། དད་པ་ཅན་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཚོའི་མཚོན་ཆ་དང་རྒྱུ་ནོར་ལ་སྣང་མེད་བྱེད་དགོས་པར་འདོད་པས་ཁོང་ཚོས་ཁྱེད་རང་ཚོ་ཚང་མ་མཉམ་དུ་འཇབ་རྒོལ་བྱས། གལ་ཏེ་ཁྱེད་རང་ཆར་ཆུའི་རྐྱེན་གྱིས་དཀའ་ངལ་འཕྲད་པའམ་ཡང་ན་ནད་པ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཁྱེད་རང་ཚོས་མཚོན་ཆ་བཞག་ན་འགྲིག་གི་རེད། དོན་དངོས་ཐོག་ཨ་ལཱ་ཧ་ཡིས་དད་པ་མ་བྱེད་མཁན་ཚོར་དམའ་འབེབས་བྱེད་པའི་ཉེས་ཆད་ཅིག་གྲ་སྒྲིག་བྱས་ཡོད།