وَاِذَا كُنْتَ فِيْهِمْ فَاَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلٰوةَ فَلْتَقُمْ طَاۤىِٕفَةٌ مِّنْهُمْ مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوْٓا اَسْلِحَتَهُمْ ۗ فَاِذَا سَجَدُوْا فَلْيَكُوْنُوْا مِنْ وَّرَاۤىِٕكُمْۖ وَلْتَأْتِ طَاۤىِٕفَةٌ اُخْرٰى لَمْ يُصَلُّوْا فَلْيُصَلُّوْا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوْا حِذْرَهُمْ وَاَسْلِحَتَهُمْ ۚ وَدَّ الَّذِيْنَ كَفَرُوْا لَوْ تَغْفُلُوْنَ عَنْ اَسْلِحَتِكُمْ وَاَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيْلُوْنَ عَلَيْكُمْ مَّيْلَةً وَّاحِدَةً ۗوَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ اِنْ كَانَ بِكُمْ اَذًى مِّنْ مَّطَرٍ اَوْ كُنْتُمْ مَّرْضٰٓى اَنْ تَضَعُوْٓا اَسْلِحَتَكُمْ وَخُذُوْا حِذْرَكُمْ ۗ اِنَّ اللّٰهَ اَعَدَّ لِلْكٰفِرِيْنَ عَذَابًا مُّهِيْنًا
wa iżā kunta fīhim fa aqamta lahumuṣ-ṣalāta faltaqum ṭā'ifatum minhum ma‘aka walya'khużū asliḥatahum, fa iżā sajadū falyakūnū miw warā'ikum, walta'ti ṭā'ifatun ukhrā lam yuṣallū falyuṣallū ma‘aka walya'khużū ḥiżrahum wa asliḥatahum, waddal-lażīna kafarū lau tagfulūna ‘an asliḥatakum wa amti‘atikum, fa yamīlūna ‘alaikum mailataw wāḥidah(tan), wa lā junāḥa ‘alaikum in kāna bikum ażam mim maṭarin au kuntum marḍā an taḍa‘ū asliḥatakum wa khużū ḥiżrakum, innallāha a‘adda lil-kāfirīna ‘ażābam muhīnā(n).
Ka kevaka o iko (Muhammad) era tiko ena kedra maliwa (nomu itokani) ka o vinakata mo masu vata kei ira, qai laiva e dua na ilawalawa vei ira me ra tu (masu) vata kei iko ka colata na nodra iyaragi, oti ni ra (o ira era masu vata kei iko) tekiduru (sa vakacavara e dua na rak'ah), qai laiva me ra toso mai na dakumu (me ra sotava na meca prayd vata kei iko) kei na, me ra vakavakarau. vakayadrati ka vakavodoki na nodra iyaragi. Era vinakata na tawavakabauta mo kua ni kauaitaka na nomu iyaragi kei na nomu iyau, era mani ravuti iko kece ena dua ga na gauna. Ka sa vinaka vei kemuni mo ni biuta sobu na nomuni iyaragi, kevaka o ni leqa ena vuku ni uca se baleta ni o ni tauvimate, ka mo ni vakavakarau. E dina sara, sa vakarautaka o Allah e dua na itotogi vakamadua vei ira era sega ni vakabauta.