فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُوْلٍ حَسَنٍ وَّاَنْۢبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًاۖ وَّكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا ۗ كُلَّمَا دَخَلَ عَلَيْهَا زَكَرِيَّا الْمِحْرَابَۙ وَجَدَ عِنْدَهَا رِزْقًا ۚ قَالَ يٰمَرْيَمُ اَنّٰى لَكِ هٰذَا ۗ قَالَتْ هُوَ مِنْ عِنْدِ اللّٰهِ ۗ اِنَّ اللّٰهَ يَرْزُقُ مَنْ يَّشَاۤءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ
fataqabbalahā rabbuhā biqabūlin ḥasaniw wa ambatahā nabātan ḥasanā(n), wa kaffalahā zakariyyā, kullamā dakhala ‘alaihā zakariyyal-miḥrāba wajada ‘indahā rizqā(n), qāla yā maryama annā laki hāżā, qālat huwa min ‘indillāh(i), innallāha yarzuqu may yasyā'u bigairi ḥisāb(in).
Busa Iya (Allah) gidawat siya nga may maupay nga pagkarawat, ginpadako niya nga may maupay nga pagtubo ngan igintubyan an iya pag-ataman kan Zakarias. Ha kada pagkadto ni Zakaria basi kitaon hiya ha mihrab (espesyal nga kwarto para ha pagsingba), nakakabiling hiya hin pagkaon ha iya sapit. Nagsiring hiya, "O Maryam! Diin mo ini ginkuha?" Siya (ni Maryam) mibaton, “Ginkan kini sa Allah.” Ha pagkamatuod, hi Allah naghahatag hin sustento ha Iya karuyag nga waray pagkalkulo.