فَنَادَتْهُ الْمَلٰۤىِٕكَةُ وَهُوَ قَاۤىِٕمٌ يُّصَلِّيْ فِى الْمِحْرَابِۙ اَنَّ اللّٰهَ يُبَشِّرُكَ بِيَحْيٰى مُصَدِّقًاۢ بِكَلِمَةٍ مِّنَ اللّٰهِ وَسَيِّدًا وَّحَصُوْرًا وَّنَبِيًّا مِّنَ الصّٰلِحِيْنَ
fanādathul-malā'ikatu wa huwa qā'imuy yuṣallī fil-miḥrāb(i), annallāha yubasysyiruka biyaḥyā muṣaddiqam bikalimatim minallāhi wa sayyidaw wa ḥaṣūraw wa nabiyyam minaṣ-ṣāliḥīn(a).
ඔහු මිහ්රාබ්හි සිටගෙන යාච්ඤා කරමින් සිටියදී, "අල්ලාහ් ඔබට යහ්යාගේ (උපත) පිළිබඳ ශුභාරංචිය ගෙන එයි. ඔහු අල්ලාහ්ගෙන් ලැබුණු වාක්‍යයක් (වචනයක්) සනාථ කරයි, ආදර්ශයක් සපයයි, (කාමයෙන්) වැළකී සිටීමට හැකියාව ඇත, සහ භක්තිමත් අය අතර අනාගතවක්තෘවරයෙකි." යනුවෙන් දේවදූතයන් ඔහුට කතා කළහ.
وَزَكَرِيَّا وَيَحْيٰى وَعِيْسٰى وَاِلْيَاسَۗ كُلٌّ مِّنَ الصّٰلِحِيْنَۙ
wa zakariyyā wa yaḥyā wa ‘īsā wa ilyās(a), kullum minaṣ-ṣāliḥīn(a).
තවද සකරියා, යහියා, ඊසා සහ ඉල්යාස් යන සියල්ලෝම දැහැමි අය වෙති.
يٰيَحْيٰى خُذِ الْكِتٰبَ بِقُوَّةٍ ۗوَاٰتَيْنٰهُ الْحُكْمَ صَبِيًّاۙ
yā yaḥyā khużil-kitāba biquwwah(tin), wa ātaināhul-ḥukma ṣabiyyā(n).
"ඕ යහ්යා! (තව්රාත්) පොත බැරෑරුම් ලෙස අධ්‍යයනය කරන්න." තවද ඔහු (යහ්යා) ළමා වියේදීම අපි ඔහුට ප්‍රඥාව ලබා දුන්නෙමු.