فَهَزَمُوْهُمْ بِاِذْنِ اللّٰهِ ۗوَقَتَلَ دَاوٗدُ جَالُوْتَ وَاٰتٰىهُ اللّٰهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهٗ مِمَّا يَشَاۤءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللّٰهِ النَّاسَ بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْاَرْضُ وَلٰكِنَّ اللّٰهَ ذُوْ فَضْلٍ عَلَى الْعٰلَمِيْنَ
fahazamūhum bi'iżnillāh(i), wa qatala dāwūdu jālūta wa ātāhullāhul-mulka wal-ḥikmata wa ‘allamahū mimmā yasyā'(u), wa lau lā daf‘ullāhin-nāsa ba‘ḍahum biba‘ḍil lafasadatil-arḍu wa lākinnallāha żū faḍlin ‘alal-‘ālamīn(a).
Ɔ maan, kɛ Allah mannin be atin’n, be kwlali i, kpɛkun Dawud kunnin Jalut. Kpɛkun, Allah mɛnnin i (Dawud) famiɛn diwlɛ’n, ɔ nin ngwlɛlɛ’n, kpɛkun ɔ kleli i like ng’ɔ klo’n. Yɛ sɛ Allah nin sran wie mun be sasaman sran wie mun’n, asiɛ nga ɔ́ núnnún sakpa. Sanngɛ Allah le aklunye (m’ɔ mannin’n) ninnge kwlaa nga be o lɛ’n be su.
وَشَدَدْنَا مُلْكَهٗ وَاٰتَيْنٰهُ الْحِكْمَةَ وَفَصْلَ الْخِطَابِ
wa syadadnā mulkahū wa ātaināhul-ḥikmata wa faṣlal-khiṭāb(i).
Yɛ E wlali i famiɛn diwlɛ’n i fanngan yɛ E mɛnnin i ngwlɛlɛ nin ngwlɛlɛ ndɛ’m be falɛ nun.