وَذَا النُّوْنِ اِذْ ذَّهَبَ مُغَاضِبًا فَظَنَّ اَنْ لَّنْ نَّقْدِرَ عَلَيْهِ فَنَادٰى فِى الظُّلُمٰتِ اَنْ لَّآ اِلٰهَ اِلَّآ اَنْتَ سُبْحٰنَكَ اِنِّيْ كُنْتُ مِنَ الظّٰلِمِيْنَ ۚ
wa żan-nūni iż żahaba mugāḍiban fa ẓanna allan naqdira ‘alaihi fa nādā fiẓ-ẓulumāti allā ilāha illā anta subḥānaka innī kuntu minaẓ-ẓālimīn(a).
Ha (soñjit en istor) Zun Nun (Jonah), pa'z eas kuit en ur stad a gounnar, neuze e soñjas ne lakafemp ket an traoù da vezañ diaes dezhañ, setu ma pedas en ur stad teñval-tre, "N'eus doue ebet nemet te, gloar dit. E gwirionez, unan eus ar re a ra droug on."
اِذْ اَبَقَ اِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُوْنِۙ
iż abaqa ilal-fulkil-masyḥūn(i).
(soñj) pa dec'has kuit, d'al lestr karget,
فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِيْنَۚ
fa sāhama fakāna minal-mudḥaḍīn(a).
neuze e oa aet e-barzh al lotiri hag e teuas war wel e oa unan eus an dud o doa kollet (er lotiri).
فَالْتَقَمَهُ الْحُوْتُ وَهُوَ مُلِيْمٌ
faltaqamahul-ḥūtu wa huwa mulīm(un).
Setu ma voe lonket gant ur pesk bras en ur stad dismegañsus.
لَلَبِثَ فِيْ بَطْنِهٖٓ اِلٰى يَوْمِ يُبْعَثُوْنَۚ
lalabiṡa fī baṭnihī ilā yaumi yub‘aṡūn(a).
sur a-walc'h e chomo e kof (ar pesk) betek deiz an adsavidigezh.
۞ فَنَبَذْنٰهُ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ سَقِيْمٌ ۚ
fa nabażnāhu bil-‘arā'i wa huwa saqīm(un).
Neuze hon eus e daolet war an douar goullo, e-keit ma oa klañv.
فَاصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُنْ كَصَاحِبِ الْحُوْتِۘ اِذْ نَادٰى وَهُوَ مَكْظُوْمٌۗ
faṣbir liḥukmi rabbika wa lā takun kaṣāḥibil-ḥūt(i), iż nādā wa huwa makẓūm(un).
Neuze, bezit pasiant (Muhammad) gant urzhioù ho Aotrou, ha na vezit ket evel (Yunus) an den a oa e (kof) ur pesk pa bede gant ur galon glac'haret.
لَوْلَآ اَنْ تَدٰرَكَهٗ نِعْمَةٌ مِّنْ رَّبِّهٖ لَنُبِذَ بِالْعَرَاۤءِ وَهُوَ مَذْمُوْمٌ
lau lā an tadārakahū ni‘matum mir rabbihī lanubiża bil-‘arā'i wa huwa mażmūm(un).
Ma ne resev ket dioc’htu faveuriou digant he Aotrou, sur a-walc’h e vezo taolet en douar dister en eur stad a zismegañs.