۞ اِنَّآ اَوْحَيْنَآ اِلَيْكَ كَمَآ اَوْحَيْنَآ اِلٰى نُوْحٍ وَّالنَّبِيّٖنَ مِنْۢ بَعْدِهٖۚ وَاَوْحَيْنَآ اِلٰٓى اِبْرٰهِيْمَ وَاِسْمٰعِيْلَ وَاِسْحٰقَ وَيَعْقُوْبَ وَالْاَسْبَاطِ وَعِيْسٰى وَاَيُّوْبَ وَيُوْنُسَ وَهٰرُوْنَ وَسُلَيْمٰنَ ۚوَاٰتَيْنَا دَاوٗدَ زَبُوْرًاۚ
innā auḥainā ilaika kamā auḥainā ilā nūḥiw wan-nabiyyīna mim ba‘dih(ī), wa auḥainā ilā ibrāhīma wa ismā‘īla wa isḥāqa wa ya‘qūba wal-asbāṭi wa ‘īsā wa ayyūba wa yūnusa wa hārūna wa sulaimān(a), wa ātainā dāwūda zabūrā(n).
De fæto, l’emmo revelou à ti (Mahomed) comme l’emmo revelou a-o Noè e a-i profeti dòppo de lê, e l’emmo revelou (anche) à Abraham, Ismail, Isaac, Giacobbe e a-i seu descendenti; Gexù, Ayyub, Giona, Aron e Salomone. E Noi gh’emmo dæto o Libbro di Salmi a-o Dawud.
وَاَرْسَلْنٰهُ اِلٰى مِائَةِ اَلْفٍ اَوْ يَزِيْدُوْنَۚ
wa arsalnāhu ilā mi'ati alfin au yazīdūn(a).
E l’emmo mandou à çento miggiæa ò ciù,
فَاٰمَنُوْا فَمَتَّعْنٰهُمْ اِلٰى حِيْنٍ
fa'āmanū famatta‘nāhum ilā ḥīn(in).
fin à quande an creduo, e coscì gh’emmo dæto o godimento pe un tempo.