قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
Тэр (Давид) “Үнэхээр тэр чиний ямааг өөрийнх нь хамт байлгахыг хүссэнээрээ чамд муу зүйл хийсэн. Үнэндээ хамтрагчдын олонх нь итгэж, сайн үйлс хийдэг хүмүүсээс бусад хүмүүст муу зүйл хийдэг; тэдний цөөхөн нь л үүнийг хийдэг.” Давид биднийг түүнийг сорьж байна гэж сэжиглэж байсан тул Эзэнээсээ уучлал гуйж, дараа нь унаж, гэмшсэн.