۞ وَهَلْ اَتٰىكَ نَبَؤُا الْخَصْمِۘ اِذْ تَسَوَّرُوا الْمِحْرَابَۙ
wa hal atāka naba'ul-khaṣm(i), iż tasawwarul-miḥrāb(a).
மிஹ்ராபின் சுவரில் ஏறியபோது சண்டையிட்டவர்களைப் பற்றிய செய்தி உனக்கு எட்டியதா?
اِذْ دَخَلُوْا عَلٰى دَاوٗدَ فَفَزِعَ مِنْهُمْ قَالُوْا لَا تَخَفْۚ خَصْمٰنِ بَغٰى بَعْضُنَا عَلٰى بَعْضٍ فَاحْكُمْ بَيْنَنَا بِالْحَقِّ وَلَا تُشْطِطْ وَاهْدِنَآ اِلٰى سَوَاۤءِ الصِّرَاطِ
iż dakhalū ‘alā dāwūda fafazi‘a minhum qālū lā takhaf, khaṣmāni bagā ba‘ḍunā ‘alā ba‘ḍin faḥkum bainanā bil-ḥaqqi wa lā tusyṭiṭ wahdinā ilā sawā'iṣ-ṣirāṭ(i).
அவர்கள் தாவூதைச் சந்திக்க நுழைந்தபோது, அவர்களின் வருகையால் அவர் ஆச்சரியப்பட்டார். அவர்கள், "பயப்படாதீர்கள்! நாங்கள் இருவரும் பகைமையில் இருக்கிறோம்; எங்களில் சிலர் மற்றவருக்கு அநீதி இழைத்திருக்கிறோம். எனவே, எங்களுக்கு மத்தியில் நேர்மையாகத் தீர்ப்பளித்து, உண்மையிலிருந்து விலகாமல், எங்களை நேரான பாதைக்கு வழிநடத்துங்கள்" என்றார்கள்.
اِنَّ هٰذَآ اَخِيْ ۗ لَهٗ تِسْعٌ وَّتِسْعُوْنَ نَعْجَةً وَّلِيَ نَعْجَةٌ وَّاحِدَةٌ ۗفَقَالَ اَكْفِلْنِيْهَا وَعَزَّنِيْ فِى الْخِطَابِ
inna hāżā akhī, lahū tis‘uw wa tis‘ūna na‘jataw wa liya na‘jatuw wāḥidah(tun), faqāla aqfilnīhā wa ‘azzanī fil-khiṭāb(i).
உண்மையில், என் சகோதரனிடம் தொண்ணூற்றொன்பது பெண் ஆடுகள் இருந்தன, என்னிடம் ஒன்றே ஒன்றுதான் இருந்தது. பிறகு அவன், "(உன் ஆட்டை) என்னிடம் கொடு!" என்று சொல்லி, அந்த விவாதத்தில் என்னைத் தோற்கடித்தான்.
قَالَ لَقَدْ ظَلَمَكَ بِسُؤَالِ نَعْجَتِكَ اِلٰى نِعَاجِهٖۗ وَاِنَّ كَثِيْرًا مِّنَ الْخُلَطَاۤءِ لَيَبْغِيْ بَعْضُهُمْ عَلٰى بَعْضٍ اِلَّا الَّذِيْنَ اٰمَنُوْا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَقَلِيْلٌ مَّا هُمْۗ وَظَنَّ دَاوٗدُ اَنَّمَا فَتَنّٰهُ فَاسْتَغْفَرَ رَبَّهٗ وَخَرَّ رَاكِعًا وَّاَنَابَ ۩
qāla laqad ẓalamaka bisu'āli na‘jatika ilā ni‘ājih(ī), wa inna kaṡīram minal-khulaṭā'i layabgī ba‘ḍuhum ‘alā ba‘ḍin illal-lażīna āmanū wa ‘amiluṣ-ṣāliḥāti wa qalīlum mā hum, wa ẓanna dāwūdu annamā fatannāhu fastagfara rabbahū wa kharra rāki‘aw wa anāb(a).
அவர் (தாவூத்) கூறினார், "நிச்சயமாக, உங்கள் ஆட்டைத் தன் ஆட்டுடன் சேர்த்துக்கொள்ளும்படி கேட்டதன் மூலம் அவன் உங்களுக்குத் தீங்கு செய்துள்ளான். நிச்சயமாக, நம்பிக்கை கொண்டு நற்செயல்கள் செய்பவர்களைத் தவிர, கூட்டாளிகளாக இருப்பவர்களில் பலர் மற்றவர்களுக்குத் தீங்கு செய்கிறார்கள்; அவர்களில் ஒரு சிலரே அவ்வாறு செய்கிறார்கள்." மேலும், நாம் அவரைச் சோதிக்கிறோம் என்று தாவூத் சந்தேகித்தார்; எனவே அவர் தன் இறைவனிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, பின்னர் விழுந்து மனந்திருந்தினார்.