14
Q.S សាបា (34:14)
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
ដូច្នេះ នៅពេលដែលយើងបានកំណត់សេចក្តីស្លាប់សម្រាប់គាត់ (ស៊ូឡៃម៉ាន) គ្មានអ្វីបង្ហាញពួកគេពីការស្លាប់របស់គាត់ក្រៅពីសត្វកណ្ដៀរដែលបានស៊ីដំបងរបស់គាត់នោះទេ។ ដូច្នេះ នៅពេលដែលគាត់ ដួល ពួកជិនដឹងថា ប្រសិនបើពួកគេដឹងពីអ្វីដែលមើលមិនឃើញ ពួកគេនឹងមិនស្ថិតនៅក្នុងទារុណកម្មដ៏អាម៉ាស់នោះទេ។