فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
ފަހެ، ތިމަންރަސްކަލާނގެ އެކަލޭގެފާނަށް (ސުލައިމާނަށް) މަރު ކަނޑައެޅުއްވި ހިނދު، އެކަލޭގެފާނުގެ ދަނޑިގަނޑު ކެއުމަށްފަހު އެކަލޭގެފާނުގެ މަރުފުޅުތައް ފިޔަވައި، އެކަލޭގެފާނުގެ މަރު އެމީހުންނަށް ދައްކަވާފައެއް ނުވެއެވެ. އެހެންކަމުން އޭނާ ވެއްޓުމުން ޖިންނީންނަށް އެނގުނީ އެމީހުންނަށް ޣައިބު އެނގޭނަމަ އެމީހުން ނިކަމެތި އަޒާބުގައި ނުތިބޭނެކަމެވެ.