14
Q.S Säba (34:14)
فَلَمَّا قَضَيْنَا عَلَيْهِ الْمَوْتَ مَا دَلَّهُمْ عَلٰى مَوْتِهٖٓ اِلَّا دَاۤبَّةُ الْاَرْضِ تَأْكُلُ مِنْسَاَتَهٗ ۚفَلَمَّا خَرَّ تَبَيَّنَتِ الْجِنُّ اَنْ لَّوْ كَانُوْا يَعْلَمُوْنَ الْغَيْبَ مَا لَبِثُوْا فِى الْعَذَابِ الْمُهِيْنِۗ
falammā qaḍainā ‘alaihil-mauta mā dallahum ‘alā mautihī illā dābbatul-arḍi ta'kulu minsa'atah(ū), falammā kharra tabayyanatil-jinnu allau kānū ya‘lamūnal-gaiba mā labiṡū fil-‘ażābil-muhīn(i).
Ku wën cï ɣok thou tääu piny tënë yeen (Sulaiman), acïn kë cï thoude nyuɔɔth tënë keek ee thɔ̈ɔ̈r cï thɔ̈ɔ̈r ë thɔ̈ɔ̈rde cam. Ku na cï lööny piny, ke jɔŋrac aacï ŋic lɔn nadë ke ŋickë kë këc tïŋ ke keek acïï bï rëër në tɔŋ ë riääk yic.