اِذْهَبْ بِّكِتٰبِيْ هٰذَا فَاَلْقِهْ اِلَيْهِمْ ثُمَّ تَوَلَّ عَنْهُمْ فَانْظُرْ مَاذَا يَرْجِعُوْنَ
iżhab bikitābī hāżā fa alqih ilaihim ṡumma tawalla ‘anhum fanẓur māżā yarji‘ūn(a).
Iru kun (portante) ĉi tiun mian leteron, poste faligu ĝin sur ilin, poste forturniĝu de ili, poste atentu kion ili diras."
قَالَتْ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اِنِّيْٓ اُلْقِيَ اِلَيَّ كِتٰبٌ كَرِيْمٌ
qālat yā ayyuhal-mala'u innī ulqiya ilayya kitābun karīm(un).
Li (Balqis) diris: "Ho eminentuloj! Vere, nobla letero estis sendita al mi."
اِنَّهٗ مِنْ سُلَيْمٰنَ وَاِنَّهٗ بِسْمِ اللّٰهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ ۙ
innahū min sulaimāna wa innahū bismillāhir-raḥmānir-raḥīm(i).
Vere (la letero) estis de Sulaiman, kiu diris: "En la nomo de Alaho, la Plej Kompatema, la Plej Kompatema,
اَلَّا تَعْلُوْا عَلَيَّ وَأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ ࣖ
allā ta‘lū ‘alayya wa'tūnī muslimīn(a).
ne agu arogante kontraŭ mi kaj venu al mi kiel submetiĝintoj."
قَالَتْ اِنَّ الْمُلُوْكَ اِذَا دَخَلُوْا قَرْيَةً اَفْسَدُوْهَا وَجَعَلُوْٓا اَعِزَّةَ اَهْلِهَآ اَذِلَّةً ۚوَكَذٰلِكَ يَفْعَلُوْنَ
qālat innal-mulūka iżā dakhalū qaryatan afsadūhā wa ja‘alū a‘izzata ahlihā ażillah(tan), wa każālika yaf‘alūn(a).
Li (Balqis) diris: "Vere, kiam reĝoj konkeras landon, ili certe detruos ĝin kaj humiligos ĝiajn noblajn loĝantojn; kaj tion ili faros."
وَاِنِّيْ مُرْسِلَةٌ اِلَيْهِمْ بِهَدِيَّةٍ فَنٰظِرَةٌ ۢبِمَ يَرْجِعُ الْمُرْسَلُوْنَ
wa innī mursilatun ilaihim bihadiyyatin fanāẓiratun bima yarji‘ul-mursalūn(a).
Kaj efektive Mi sendos al ili mesaĝistojn kun donacoj, kaj Mi atendos, kion la mesaĝistoj alportos reen.
فَلَمَّا جَاۤءَ سُلَيْمٰنَ قَالَ اَتُمِدُّوْنَنِ بِمَالٍ فَمَآ اٰتٰىنِ َۧ اللّٰهُ خَيْرٌ مِّمَّآ اٰتٰىكُمْۚ بَلْ اَنْتُمْ بِهَدِيَّتِكُمْ تَفْرَحُوْنَ
falammā jā'a sulaimāna qāla atumiddūnani bimālin famā ātāniyallāhu khairum mimmā ātākum, bal antum bihadiyyatikum tafraḥūn(a).
Do kiam la (mesaĝistoj) atingis Salomonon, li (Suleiman) diris: "Ĉu vi donos al mi riĉecon? Kion Alaho donis al mi estas pli bona ol kion Alaho donis al vi; sed vi fieras pri via donaco.
اِرْجِعْ اِلَيْهِمْ فَلَنَأْتِيَنَّهُمْ بِجُنُوْدٍ لَّا قِبَلَ لَهُمْ بِهَا وَلَنُخْرِجَنَّهُمْ مِّنْهَآ اَذِلَّةً وَّهُمْ صٰغِرُوْنَ
irji‘ ilaihim falana'tiyannahum bijunūdil lā qibala lahum bihā wa lanukhrijannahum minhā ażillataw wa hum ṣāgirūn(a).
Revenu al ili! Vere Ni venos al ili kun armeo, kiun ili ne povos rezisti, kaj Ni forpelos ilin el tiu lando (Saba') kun honto, kaj ili fariĝos (kaptitoj) kun honto.
قَالَ يٰٓاَيُّهَا الْمَلَؤُا اَيُّكُمْ يَأْتِيْنِيْ بِعَرْشِهَا قَبْلَ اَنْ يَّأْتُوْنِيْ مُسْلِمِيْنَ
qāla yā ayyuhal-mala'u ayyukum ya'tīnī bi‘arsyihā qabla ay ya'tūnī muslimīn(a).
Li (Sulaiman) diris: "Ho princoj! Kiu el vi povas alporti sian tronon al mi antaŭ ol ili venas al mi kaj sin kapitulacas?"
قَالَ عِفْرِيْتٌ مِّنَ الْجِنِّ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ تَقُوْمَ مِنْ مَّقَامِكَۚ وَاِنِّيْ عَلَيْهِ لَقَوِيٌّ اَمِيْنٌ
qāla ‘ifrītum minal-jinni ana atīka bihī qabla an taqūma mim maqāmik(a), wa innī ‘alaihi laqawiyyun amīn(un).
Ifrit de la ĝino diris: "Mi alportos ĝin al vi antaŭ ol vi leviĝos de via seĝo; kaj efektive, mi estas sufiĉe forta por fari ĝin kaj mi povas esti fidinda."
قَالَ الَّذِيْ عِنْدَهٗ عِلْمٌ مِّنَ الْكِتٰبِ اَنَا۠ اٰتِيْكَ بِهٖ قَبْلَ اَنْ يَّرْتَدَّ اِلَيْكَ طَرْفُكَۗ فَلَمَّا رَاٰهُ مُسْتَقِرًّا عِنْدَهٗ قَالَ هٰذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّيْۗ لِيَبْلُوَنِيْٓ ءَاَشْكُرُ اَمْ اَكْفُرُۗ وَمَنْ شَكَرَ فَاِنَّمَا يَشْكُرُ لِنَفْسِهٖۚ وَمَنْ كَفَرَ فَاِنَّ رَبِّيْ غَنِيٌّ كَرِيْمٌ
qālal-lażī ‘indahū ‘ilmum minal-kitābi ana ātīka bihī qabla ay yartadda ilaika ṭarfuk(a), falammā ra'āhu mustaqirran ‘indahū qāla hāżā min faḍli rabbī, liyabluwanī a'asykuru am akfur(u), wa man syakara fa'innamā yasykuru linafsih(ī), wa man kafara fa'inna rabbī ganiyyun karīm(un).
Unu, kiu havis scion el la Libro, diris: "Mi alportos la tronon al vi antaŭ ol viaj okuloj palpebrumos." Do kiam li (Sulaiman) vidis la tronon antaŭ si, li diris: "Ĉi tio estas inter la gracoj de mia Sinjoro por testi min, ĉu mi estas dankema aŭ neas (Liajn benojn). Kiu ajn estas dankema, tiam vere li estas dankema pro sia propra (boneco), kaj kiu ajn nekredanta, tiam vere mia Sinjoro estas Plej Riĉa, Plej Glora."
قَالَ نَكِّرُوْا لَهَا عَرْشَهَا نَنْظُرْ اَتَهْتَدِيْٓ اَمْ تَكُوْنُ مِنَ الَّذِيْنَ لَا يَهْتَدُوْنَ
qāla nakkirū lahā ‘arsyahā nanẓur atahtadī am takūnu minal-lażīna lā yahtadūn(a).
Li (Sulaiman) diris: “Ŝanĝu ŝian tronon por ŝi; ni vidos ĉu ŝi (Balqis) rekonas ĝin aŭ ne plu rekonas ĝin.”
فَلَمَّا جَاۤءَتْ قِيْلَ اَهٰكَذَا عَرْشُكِۗ قَالَتْ كَاَنَّهٗ هُوَۚ وَاُوْتِيْنَا الْعِلْمَ مِنْ قَبْلِهَا وَكُنَّا مُسْلِمِيْنَ
falammā jā'at qīla ahakażā ‘arsyuk(i), qālat ka'annahū huw(a), wa ūtīnal-‘ilma min qablihā wa kunnā muslimīn(a).
Do kiam li (Balqis) venis, oni demandis (lin): "Ĉu ĉi tio estas via trono?" Li (Balqis) respondis: "Kvazaŭ tio estus li." (Kaj li Balqis diris): "Ni ricevis antaŭan scion kaj ni estas tiuj, kiuj submetiĝas (al Alaho)."
وَصَدَّهَا مَا كَانَتْ تَّعْبُدُ مِنْ دُوْنِ اللّٰهِ ۗاِنَّهَا كَانَتْ مِنْ قَوْمٍ كٰفِرِيْنَ
wa ṣaddahā mā kānat ta‘budu min dūnillāh(i), innahā kānat min qaumin kāfirīn(a).
Kaj lia kutimo adori alian ol Alaho malhelpis lin (naski Islamon), fakte li (Balqis) iam estis unu el la nekredantoj.
قِيْلَ لَهَا ادْخُلِى الصَّرْحَۚ فَلَمَّا رَاَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَّكَشَفَتْ عَنْ سَاقَيْهَاۗ قَالَ اِنَّهٗ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّنْ قَوَارِيْرَ ەۗ قَالَتْ رَبِّ اِنِّيْ ظَلَمْتُ نَفْسِيْ وَاَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمٰنَ لِلّٰهِ رَبِّ الْعٰلَمِيْنَ ࣖ
qīla lahadkhuliṣ-ṣarḥ(a), falammā ra'athu ḥasibathu lujjataw wa kasyafat ‘an sāqaihā, qāla innahū ṣarḥum mumarradum min qawārīr(a), qālat rabbi innī ẓalamtu nafsī wa aslamtu ma‘a sulaimāna lillāhi rabbil-‘ālamīn(a).
Oni diris al li (Balqis): "Eniru la palacon." Kiam li (Balqis) vidis (la plankon de la palaco), li pensis, ke ĝi estas granda akvolageto, kaj li malkovris (kovris) siajn du bovidojn. Li (Sulaiman) diris: "Vere, ĉi tio estas nur la planko de la palaco kovrita per vitro." Li (Balqis) diris: "Ho mia Sinjoro, vere, mi faris malĝuste al mi mem. Mi kapitulacas kun Salomono al Alaho, la Sinjoro de ĉiuj mondoj."